22 aralık 1999 fenerbahçe galatasaray maçı  

bu gün televizyonda ki bir haber üzerine "vay bee üzerinden kaç sene geçmiş" diye hayretler içine düşmeme neden olan maç.
bu maçın niye haber konusu olduğuna gelirsek; sevgili cimbomumuzun kadiköyde kazandığı son maçmış bu karşılaşma.

fenerde moldavan ve johnson'ın top koşturduğu, cimbomun kalesinde ise chelsea mağduru mehmet'in oynadığı ve golün birinin marcio tarafından atıldığı bir maçtı.o günlerde feneri yenmek sıradan bir iş olduğu için (neticede bir hafta önce pendik'e bile elenmişlerdi) galatasaray camiasının sonucunu pek umursamadığı bir maç olarak hatırlıyorum.

şimdi ise öyle maçları arar olmanın sıkıntısı düşüyor içime....

milenyuma girmeden son derbi olarak lanse edilen müsabakaydı.

galatasaray'ın kadıköy'de fenerbahçe'yi yendiği son resmi maçtır.

bu maçtan sonra şimdiki zamana kadar kadıköy'de oynanan toplam 12 resmi maçın 10'unu fenerbahçe kazanmış, 2'si ise beraber bitmiştir.

kadıköy'den galibiyetle ayrılan son galatasaray 11'i şöyledir:

mehmet bölükbaşı: son dönemlerde istanbulspor forması giymektedir.

fatih akyel: son dönemlerde kasımpaşa forması giymektedir.

carlos alberto de oliveria capone: brezilya'ya dönerek corinthians'ta futbolu bırakmıştır.

gheorghe popescu: futbolu bırakalı yıllar olmuş, şu sıralarda menajerlik yapmaktadır.

emre belözoğlu: son dönemlerde fenerbahçe forması giymektedir.

ergün penbe: son dönemlerde antrenörlük yapmaktadır.

okan buruk: son dönemlerde istanbul büyükşehir belediyespor forması giymektedir.

suat kaya: son dönemlerde antrenörlük yapmaktadır.

hakan şükür: son dönemlerde futbol yorumculuğu yapmaktadır.

hasan şaş: geçen yüzyıldaki son fenerbahçe galibiyetini gören ve halen galatasaray forması giyen tek futbolcudur.

mandinga dos santos marcio: futbol hayatını ülkesinde sürdürmektedir.

zannedersem şükrü saraçoğlu stadının papazı çayırı diye adlandırıldığı günlerdi.
(bkz: hey gidi günler hey)

fenerbahçe'nin son aldığı türkiye kupasından 16 sene sonra oynanmış maçtır.

o zamanların kurt hocası (ya da bize öyle yutturuyordu bilmiyorum) fatih terim'in, zdenek zeman'ın çizgi defans taktiğini çözdüğü; marcio, arif erdem ve hasan şaş gibi hızlı oyuncuları kullanarak pozisyonlar ve goller bulduğu maçtır. moldovan'ın kendisinden beklenmeyecek güzellikte gol attığı maçtır ayrıca.

inanılmaz soğuk havada oynanan mücadeleydi. o kadar soğuktu ki ilk kez bir fb-gs derbisinde tribünlerde yer yer boşluklar oluşmuştu. galatasaray ilk yarı fenerbahçeyi perişan ederken herkes 2. yarıda fark beklerken tam tersi bir durum ortaya çıkmış fenerbahçe rakibini sahasına hapsetmişti. ancak verilmeyen bir penaltı ile 2-1 kaybetmişti maçı. halen galatasaraylılar bu büyük zaferi birbirlerine anlatırlar en son galibiyetlerinden dolayı. kanımca daha uzun süre de anlatacaklardır...

kendimi çok iyi galatasaraylı bilmeme rağmen bilmediğim maç. ya da çok sallamadığım maç, sözlükçe verilen önemince değerlendirmediğim maç.
takvimlerinin miladını 2002'de oynanan bir türkiye birinci ligi maçına bağlayacak kadar vizyonu küçük bir takım için şimdiki süreçte çok önemli bir maç, bir gurur kaynağı.
halbuki geçseniz bütün bunları da, hatıralar sarmış 4-1 yanımı diyeceğinize, ben bu sezon niye şampiyonlar liginde hiç galibiyet alamadım deseniz kendinize, türkiye de kazansa, siz de kazansanız, ben de gururlansam sizin adınıza.
yerse.