kısaca gittiğim en samimi konserdi; tolganın annesinin ikinci parça sırasında yaptığı açıklamalar, son albümün parasının nasıl bulunduğunun hikayesi, parçalarda araya karışan bülent ersoy sesleri, konser başlangıcındaki taksim sokakları ve midye dolma yeme görüntüleri, konseri daha öncede çaldıkları papa parçasıyla yapmaları sebep olarakta çalıştıkları tüm parçaları çaldıklarından ancak bir tekrar yapabileceklerini söylemeleri...
babylon tarihi bir konsere ev sahipliği yaptı ve gerçekten kalabalıktı, ki konser öncesi bilet kuyruğu bir ara refik restaurantına kadar uzamıştı. duygulandık ne diyelim. herkes şöyle bir yüz ifadesiyle birbirine bakıyordu; yanlış mı geldik acaba? nekropsi …!? konser...!?
bir parçaya, yanlış hatırlamıyorsam mi kubbesinden fok parçası olabilir, paint it blackintrosuyla girdiler, sonra yine mi kubbesinden 94 kor parçasına da knockin on heavens door çalarak başladılar. hatta nak nak nak nak nak diye takıldılar başlangıçta komik oldu.
gerçekten sert çaldılar ama değişen bir şey yoktu parçalarda dozu iyi ayarlamışlar üstadlar…
mi kubbesinden bol bol bir şeyler dinlemek güzeldi, ki bu albümü en az 1000 kere dinlemişimdir…
kurbanın eski basçısını grupta görmek şaşırtıcıydı.
izleyicilerin her çığlığını, her alkışımızı hak ettiklerini rahatlıkla söyleyebilirim kerataların.
son albümleri bayağı bir iş yapmış anlaşılan parçalara eşlik edenler azımsanmayacak kadar vardı.
