bu sıcak günlerde üniversitede çoğu bölümün dersi başlamamış olsa da kampüste gözünüze yeni kayıt için gelen ebeveyn-çocuk cemaati ve bir de inekler topluluğu takılır, ki onlar 2 ay tatillerini yapıp koşarak 08:00-17:00 mesaileri için çook uzaklarda gelmişlerdir.
(bkz: tıp öğrencileri)
okulun ilk günü sabah 8 dersine kalın kitaplarla eşlik edip, merhaba bile demeden derse geçen hocayı, bu zavallılar bir de 15 gün sürecek olan elektrik kesintileri yüzünden çalışmayan klimaların eksikliğini azaltmak için yelpazelerle dinleyeceklerdir.
zamanında soğuk ayaz, yağmur çamur dinlemeden anfiye koşan bu topluluk klimasız geçen şu sıcak ve nemli günleri de aşacaktır
eğer yaz mevsiminden bahsediliyorsa birde bu kişilerin çift kat kazak, palto, bot, bere ve atkı giydiklerini düşünecek olursak toplu intihar olarak tanımlayabiliriz.
metrekareye düşen 20 kişinin 40 derece sıcakta faithless'ın we come one klibine alternatif klip çekme çabasıyla otobüste/metroda/tramvayda ayakta durmasından daha evla bir durumdur. ayrıca klima? anfi? istanbul üniversitesi?. neyse bu ayıbı dördüncü yılımda dev plazma ekranlar kurarak kapatacaklarına eminim.
adamlar daha ders formlarını vaktinde getirmiyor, hangi klima?
gazi iibf de ortaklıklar muhasebesi adlı derse 250 kişilik rekor katılım sonrası dersin 2ye bolunmesi dolayısıyla daha uygun olan gun bi anfide 200e yakın insan olması ve derslere girmenin namümkün hale geldimesi durumu.
bir çeşit işkence türüdür. hem sınıfta klima yok hem de bu 160 kişi ders dinlemek zorunluluğunda bırakılmış. şimdi bu bi tür işkence değildir de nedir? bi de sınıfta klima varsa ve çalışmıyosa bu işkencenin bi çeşidi olur ki en acı veren türüdür kendisi.
istanbul üniversitesi'nin hukuk ve iktisat anfilerinde rahatlıkla yapabileceğiniz bişeydir. dikkat anfi, yükseltili sınıf değil. duvarları taştan, aşağıdan bakınca yukarıda "nah" yapan çocuğa el salladığınız, eyvallah abi çektiğiniz büyüklükteki yerler. 160'ı değil 360'ı bile gavur amı gibi sıcakta püfür püfür eden mekanlar.
aslında düşündüm de harbi orada ders dinlemek zor olur, hoca görmüyor ne de olsa, tak kulaklığı ya da dön yanındakine muhabbet et (yankı yapıyor galiba), yemişim dersi.
bu ülkeye geri kalmış ülke diyorum da bana kızıyorsunuz. geri kalmış ülkelerin özelliklerinden biridir, klima ya makama ya da cihaza konur. 10 kişinin çalıştığı yerde klima olmaz ama onların müdürlerinin odasında mutlaka vardır, cihazların bulunduğu odada klima vardır ama onları kullanan kişilerin çalıştığı ortamda yoktur.tabur komutanının odasında vardır ama askerlerin toplandıkları kantinde yoktur.
hava fazlasıya sıcaksa ve içerde hava dolaşımını sağlayacak yeterince pencere yoksa öğrencileri süblimleşmeye götürebilecek durumdur.tıklım tıklım kapalı mekanda derse odaklanmaya çalışırken baş ağrımaya, gözler yaşarmaya ve terler boyundan ılık ılık süzülerek yavaştan göbeğe doğru yol almaya başlar.çöken rehavetle hocanın sesi ninni gibi gelir ve uyuma ihtiyacının önüne geçilemez.blok derslerde bu hal işkenceye dönüşür ve yoklama da alınmıyorsa "zaten 160 kişi var nerden tanıyacak!" bahanesiyle sınıfı terketmekle işkence son bulabilir.
bilim yuvaları üniversitelerimizin aklı selim yöneticilerince teorik olarak gerçekleşebileceğini umdukları durumdur.
oysa pratikte bu asla mümkün olmamaktadır. 160 kişi aynı anda orada bulunabilir amma dersi dinlemeleri mümkün değildir. büyük bir çoğunluk off poff diyerek yaksilker, bir kısmı telefonla oynar, bir kısmı iddaa atyarışı takılır, birazı gazete okur, birazı mal mal etrafı izler, geri kalan azınlık ise öküz modunda dersi dinler.
