bir beşiktaşlı olarak beni utandıran maç.
maçın hemen başında golü bulmuşsun,rakibin defansı belli ki üstüne gitsen folloş olacak. hemen bir geri çekilme, bir korkaklık,aman gol yemeyeyim endişesi. neden böyle oldu, çünkü beşiktaş avrupada kazanmaya alışkın değil. ruhunda yok. görmemişin avrupa deplasmanında golü olmuş, hemen panik havası. kimin nasıl oynadığı beni zerre ilgilendirmiyor, önemli olan zihniyet meselesi.
hatırlıyorum, 9-10 sene önce yine şampiyonlar ligi ön elemesinde galatasaray o zamanın isviçre şampiyonu
sionla eşleşmişti. ilk maç deplasmandaydı, dk.5 te 1-0 dk. 10da 2-0 sonra 3-4 geldi,maç 4-1 bitti. ilk maçta işi bitirdi galatasaray. büyük takım bunu yapar. beşiktaş da golü erken buldu ama kendisinden zayıf takıma karşı skora yatmaya kalktı. işte bu yüzden galatasaray büyük takımsa beşiktaş değil. küçük takımdır beşiktaş. bu zihniyeti değiştirmediği sürece küçük takım olmaya devam edecek.
bu oyunla şampiyonlar ligine kalınsa da hiçbirşey ifade etmiyor benim için. evet biz sevinmek için sevmedik ama utanmak, elaleme rezil olmak için hiç sevmedik. zürihliler bu takımı nasıl yenemedik diye dizlerini dövüyorlardır eminim.