13 nisan 1997 istanbulspor galatasaray maçı  

galatasaray' ın 97. dakikada şaka gibi bir penaltıyla kazandığı maç. (bkz: arif erdem düşüşü) vahap beyaz bjk inönü stadında hala pek güzel anılır o maçtan ötürü.

yıllardır adı şike söylentileri ile çalkalanan efsanevi maç.maçın içeriği aslında çok da önemli değildir ama kabul etmek gerekir ki çok heyecanlı ve zevkli bir maç olmuştur.hasta bir fenerbahçe taraftarı olarak şikeden ziyade çok ciddi bir hakem hatası olarak temdit penaltısının verildiği maç olduğunu düşünmekteyim.ha şunu da kabul etmek gerekir galatasaray o sene bütün takımlardan daha iyi top oynamıştır şampiyonlukta ki gerçek hak kanımca galatasarayındı zaten onlarda şampiyon oldular.ama esas üzerinde durulması gereken nokta çok ciddi bir hakem hatası olmasına rağmen o penlatı sayesinde galatasaray yazmaya başladığı tarihini uefa kupası ile noktalıdı.bu yüzden hasta fenerbahçe taraftarı olarak objektif kimlikten bakılınca insanların sevinmesi gereken hakem hatası olmalıdır.bu sayede avrupa futbolunda türk takımlarının ismi duyulmaya başladı belki bu penlatı olmasaydı fatih terim gönderilecek fatih terim'in yetiştirdiği bir sürü genç yetişmeyecek ve türk halkı uefa kupası dünya 3.lüğü gibi başarıları göremeyecekti.yine bu penlatının sonucunda galatasaray'ın ulaştığı istikrar sonucu gelen başarılarının üzerine fenerbahçe'de yapılanmaya gitti be bir sürü yıldız alarak galatasaray'ın yaşattığı bu başaraları daha üst noktalara çıkarmak için çaba verdi ve hala vermekte.şu an 3 büyük kulüp eğer dünyaca ünlü yıldızları kadrolarına katabiliyorlarsa ve avrupada kupa almaktan söz edebiliyorlarsa bunda galatasaray'ın uefa kupasını almasının rolü çok büyüktür.kim bilir belki bu penlatı olmasaydı biz roberto carlos,lincoln ,delgado gibi yıldızları değil de hala demir hotiç,iorha,del solar gibi adamlara bi çuval para veriyo haldeydik.bütün bu sebeplerden dolayı tuttuğum takım olan fenerbahçe'nin bugünlere gelmesinde hırslandırıcı bir rol oynmasından dolayıda hatıralarımda sevindiğim maç olarak kalacaktır.

rasim kara'nın gs yöneticilerinden ve fatih terim'den hesabını soracağı maçtır, görünen o ki öbür tarafta...

emniyet müdürleriyle kolkola durup diş gıcırdatarak maç seyreden, futbolculara "kazanamazsanız ananızı ..." diyen fatih terim karşısında babacan, orada burada dayısı olmayan halk adamı münir özkul imajıyla rasim kara'nın kariyerinin dönüm noktasıdır, 1997'nin ilkbahar ayları, eğer o sezon beşiktaş'ın başında hakettiği şampiyonluğu kazansaydı gidişat çok farklı olacak belki rasim kara şimdilere azerbaycan'da sürünüyor olmayacaktı, alpay'lı, oktay'lı, amokachi'li, mrmic'li, sergen'li kadro dağılmayacak, 90'ların sonuna damgasını vuracaktı

aslında gerçek hayatın münir özkul'lu adile naşit'li filmler gibi olmadığını kafaya vura vura anlatan maçlardandır, zincirin bir sonraki halkası da beşiktaş-gs derbisidir, hani bülent'in görmesi gereken bir pozisyonda kırmızı kartı amokachi'nin gördüğü, 85. dakikada da 1-0'ken garip bir penaltıyla 1-1'e getirilen maç, ahmet çakar yıllar sonra bu düdüklerin mehmet ağar korkusuyla çalındığını itiraf etti ama pişmanlık yıkılan hayatları geri getirmeye yetmiyordu

kısmet değilmiş, aynı senaryo 2003-2004 sezonunun ikinci yarısında da tekrarlandı, böyle ülkeye böyle lig...

(bkz: hiçbir takım diğerinden daha az şaibeli değildir)