|
|
- şiir konulu türkçe-edebiyat derslerinde hepimizin en az bir kere,yerli yersiz kullandığı joker ve refleks cümledir.
+312 kazım..kalk bakalım!
-hocam şair bu dörtlükte bayrağa sesleniyor!!..evet!
+ne dörtlüğü olum?ne diyorsun?
-dörtlük değil mi o hocam?
+valla birlik bile etmez ya ben sana 2 verdim..ne biçim yazılı kağıdı olum bu?
-ööeeee..ebiktrökler kesilmişti de hocom..
+sus!yalan söylemeyi bile beceremiyorsun!!
-elöktroklur?
+otur, sıfır!
-electra..ohh carmenn..
- (bkz: istiklal marşı)
- edebiyat derslerinin en çok kullanılan cümlelerinden biridir. şair bayrağa falan seslenmemektedir; tek isteği eğer hala türklükle ilgili bazı noktaları eksik kalmış insanlar var ise onları, bayrağa seslenip ona içindeki duygularını anlattığına inandırarak doğru yola sokmaktır.
- 11 senelik ilk,orta ve lise öğretimimiz boyunca hafızalarımıza kazıdığımız en önemli cümlecik.
aynı cümleyi ilkokul 2. sınıfta ve lisede de söylüyor olduğunu hatırlamak. sonra da neden hala ilerleyemiyoruz demek...
- (bkz: anafikir)
- bunu yapan şunu da yapardı ki şiirden tüm eğitim hayatı boyunca nefret etsin çocuklar :
-"eveeet, zibidican söyle bakalım, bu şiirde her kıtanın sonunda hedele hödölö dizesinin tekrarlanması şiire nasıl bir anlam katmıştır?"
-"şairin anlatmak istediğini vurgulamıştır hocam."
-"afferin!."
- (bkz: şair bu dörtlükte anana sesleniyor)
- hep bize bilgi olarak kakalanmaya çalışılmış fakat o ders psikolojisi yüzünden felaket antipati duyduğum aslında bir o kadarda doğru olan bilgi yumağı. düşününce bayağı mantıklı geliyor insana yav...
|
