üsküdar halkını temel olarak 3 bölümde inceleyebiliriz:
1.üsküdar da ikamet edenler:bunlar genelde hali vakti yerinde, boğazı panoromik olarak görebilen evlerde yaşayan kesimdir, bu kesim için ulaşım aracı olarak jeep kullanmak tercih sebebidir.
2.üsküdarın sosyal hayatını oluşturan kitle:bunlar üsküdarda işyeri olan ve çevre semtlerden (ümraniye, beykoz) üsküdara alışverişe gelen kesimdir ki bu kesimin büyük çoğunluğunu dinci kesim ve köylü istanbullular oluşturmaktadır.
3.üsküdara yolu düşenler:bunlar da ulaşım için özellikle de beşiktaşa ve kadıköye gitmek için üsküdarı tercih eden kesimdir, öğrenci ve ortadirek populasyon bu kesimi oluşturmaktadır
özellikle sahil boyu yürümek başkadır üsküdarda.belki gezecek fazla mekanı yoktur ama rahatsız edilmeden ya da kalabalıkla boğuşmaya gerek kalmadan fethi paşa koruluğuna giden yolda yürümek tüm yorgunluğunuzu alacaktır.
(bkz: kız kulesi)
yazın yaşaması daha da zor olan semt.
genel olarak her yere yakındır,tarihidir,güzeldir fakat oldukça tutucudur.
besiktaşa geçince anormal olmadığınızı,o bakışları haketmediğinizi anlarsınız.
bir öğrenci için garipsenmek normaldir ama yine de hoştur.
7li kanon halinde ezan dinleyebileceğiniz, sabahları iyot kokusu ve boğaz manzarası eşliğinde derse gidebileceğiniz; yokuşlarıyla yıldıran, havasıyla ayıltan, yazın bile boğaz esintileri yüzünden tirtir titremenize yol açabilen mekan.
sizi içine almaz, dışarıda atmaz,semtin üzerinde bir kasvet vardır, hemen çıkıp gitmek istersiniz, sokaklarına girdiğiniz zaman insanları sizi süzer, sanki istanbul da değilsiniz dir. buraya ait olmadığınızı anlarsınız, aslında tarihi binaları cok fazla dır ama görünmez sanki bir perdeyle kapatılmıştır, otobüsler ve minibüsler diğer semtlere göre daha fazla gözünüze batar, demokrasi meydanında sürekli açılıp, kapanan fuarlar vardır. okul zamanı kitap defter,bayramda kartpostal baharda gözleme v.s... seçim zamanları ugranmaması gereken en son semtlerden biridir demokrasi meydanında sürekli birileri konuşur polisler yolları kesmiştir ya arama yaparak sizi içeri alırlar ya da onların uygun gördüğü bir insan sıgabilecek yerlerden tek sıra halinde geçmek zorunda kalırsınız... sinirkrizi gecirmenize neden olur...
ramazanda yolunuz düşerse iftar çadırını görürsünüz, sıradakilere bakarsınız hali vakti yerinde insanlar da vardır, ama sokak yolcuları fazladır o zaman içiniz burkulur keşke her ay ramazan olsa dersiniz, saat 10:00 dan sonra sessizliğe gömülür semt, o zaman daha bir farklı olur üsküdar kendini dinliyormuş hissi verir insana, hep böyle olsa keske dersiniz işte o zaman gündüz geçip gittiğiniz 3. ahmet tarafından annesi gülnuş emetullah valide sultan adına yaptırılan 3. ahmet çeşmesini, kanuni'nin veziri şemsi paşa tarafından mimar sinan'a yaptırılan cami v.b bir çok eseri farkedersiniz
3 yaşımdan beri yaşadığım güzide istanbul semti. son zamanlarda(10 yıl içerisinde) nüfus kitlesi acaip şekilde yozlaşmış ve şekil değiştirmiştir.
(bkz: göç)
istanbula ilk geldiğim ve söyle bi dolasayım bakalım nasıl bi yermis istanbul diyerek gezintime basladığım ve 4-5 saat sahilde gezindikten sonra eve geri dönmek isteyip dönemediğim yerdir. bütün gün o birbirine benzeyen ve labirenti andıran sokaklarda kaybolmus ve sonunda bir akrabama telefon ederek beni bulmasını sağlamıstım.
