|
|
- kitapsız veya kalemsiz de yapılabilen bir tür meslek öncesi hayata hazırlık dönemi. okuyarak hayatı da masal zannedenlerden oluşan topluluğun çalışma alanı. hayata olan en kuvvetli bağı bir pasodur.
- esnafa ''öğrenciyiz abi, yap bi şey'' demektir. karşılığında ''valla ben de çocuk okutuyom, hem de iki tane'' cevabını almaktır.
(bkz: yalanını sikeyim)
- zorunluluktur kimi zaman.saygının sonsuz olduğu bir görevdir.
mesela ben, saygım sonsuzdur derste hocaya tebeşir atar kalkıp efendi gibi özür diler elini öperdim...
(bkz: yok böyle bir şey)
(bkz: yalanın batsın)
- en zor ve en güzel meslektir.
- her güzel şey gibi bu da çok uzatılınca tadı kaçan mesleklerdendir.
- üniversite seviyesinde olanı sınavlara çalışmadan girebilme yeteneği ile süslenmiştir. www.öğrenciupdate.com.tr.zırt.pırt sitesinde ders çalışmak için gerekli updateler varken, ısrarla updateleri yüklemeyen ve derslerden çakan, ek olarak bundan hiç rahatsız olmayan yeni çağın en büyük icatı.
- yaşarken kıymeti yeteri kadar bilinmeyen, tatlı, kısa bir rüya
(bkz: öğrencilik hayatını özlemek)
- bir zaman sonra meslek haline gelen olay. zira ne kadar çalışırsan çalış geçemediğin dersler vardır, ve öğrencilik günlük hayatın bir parçası haline gelir. yemek yemek, uyumak gibi doğal bir dürtü olarak okula gitmeye başlar insan. ama bitince de özlenmesi muhtemeldir. böyle rahat başka yerde bulunmaz.
- ilkokuldayken daha not sorulmadan heyecanla anne ben 5 aldım dediğim;
ortaokuldayken sorulduğunda gururla ben 4-5 aldım dediğim,
lisedeyken ise sorulmasına rağmen iyi işte diye geçiştirdiğim,
üniversitede ise direk alttan ders kaç tane (ona neyse) sorularına maruz kaldığım yıllardır. bununla beraber bahaneler yılların tecrübesiyle hazırdır. örnek vericek olursak; bu sene dersler çok zor, hocalar çok kıl, vb...
|
