|
|
- kahvaltılık veya ara öğün yiyeceği. ekmekle yenmesi tavsiye edilir.
birkaç kaşık salça (domates + biber)
iç ceviz
baharat (envai çeşit: karabiber, nane vs.)
zeytinyağı
bunlar birbiri ile karıştırılır bir kapta ve sonra ekmek üzerine sürülerek yenir.
aslında pastırmanın kenarındaki kırmızı şeye denir çemen.
ancak halk arasındaki karşılığı yukarıda temel karışımı verilmiş gıda maddesidir.
- sıcak ekmek, tereyağı ve çemen. bu üçlüden daha iyi bir öğle yemeği yoktur.
biraz aşka benzer aslında çemen, yemesi çok güzeldir ama kokusu sonra çıkar, hele ki sıçıp kurtulması çok zordur.(solti, 30.03.2005 14:21)
- annesi uzakta olanların artık migros'tan da hazırını alıp özlemini giderebileceği yiyecek..
- sarımsak olmadan çemen olmaz bunu kabul edelim, haliyle, kokusu da malumdur, ter ile günlerce üzerimizde taşınır. muazzam bir ikilem allah kahretsin, tadı bu kadar güzel olan bir şeyde zaten bu kadar büyük bir engel olabilirdi. kendine saygısı olan insanların, günde 3 kez banyo yapma fırsatı yok ise yalnızca tatillerde yiyebileceği özel bir aştır. gülü seven dikenine katlanır mı, tabi orası ayrı.
- genellikle anneanneyi hatırlatan yiyecek.
karın açsa bozdolabında ilk saldırılacak baharatlı kahvaltılık.
- yedikten sonra mideye gitmeyen ve direkt olarak koltuk altında sindirilen bir besindir. hatta boşaltımı da koltukaltındaki ter bezlerinden yapılır. bunu yiyen insan 4 gün kadar bir hücrede karantinaya alınmalı veya kurşun bir muhafaza ile kaplanmalıdır.
bi keresinde kayseri fen lisesi erkek öğrenci yurdu olarak 60 kişi tarafından bir leğen dolusu çemen tüketildiğine tanık olan nadir insanlardanım. o gün için kayserinin uzaydan kırmızı bir nokta olarak göründüğü rivayet edilir.
(bkz: abartmıyorum)(errant, 06.07.2007 14:31 ~ 14:31)
|
