|
|
- sınıfın diğer ucundaki sıra bloğuyla ders esnasında konuşabilmenin tek yolu vardı. kağıtla not göndermek riskliydi, işin eğlencesi o kağıda küfürlü ya da saçma bişeyler yazmaktı, yarı yolda öğretmen yakalayınca sakattı yani. bi arkadaşım çöp kutusuna hayatında hiç kalemle gitmedi, ama iyi oynuyodu kalemi açar gibi yaparken. elini kalem gibi yapıp tozları kuvvetli üflerdi. bazen can sıkıntısından giderdi. çöpün atmosferini tatmak için midir nedir. bu rolü beceremeyen ve yakalanan nice amatör hatırlarım. cezalarını yine aynı yerde ama bu kez tek ayakla çekerlerdi. kalem açmaya gittiğimi çok hatırlamıyorum ama nova color kalemler vardı, boya kalemleriydi ve ucunu sivriltmek çok kısa sürerdi. sadece çöp atmak için bile sıradan kalkıp oraya gitmenin vahşi tadına hastaydım. sonra o çöp kutularından giderek uzaklaştık, lisede birbirimizi tartaklarken ayağımıza takılan bi engeldi artık o. suyu çeşmeden içilemez memleketlere geldiğimizde; üniversitede sadece su şişelerimizi atmak için yanaştık çöp kutusuna, kokusundan kaçtık,büyük şehirin kokusuydu içimize çektiğimiz, artık dayanılmazdı koku, ve bu haldeyiz, bu gündeyiz işte...
- bu işin en sinir bozucu tarafı ise kalemtraşla kırmızı kalem açmak ve bunun sonucunda da elinde kırmızı toz lekelerle kalmak, her tarafına bulaştırmaktır. nostalji yapmak için bakıldığında ilkokul defterlerinin çoğunda bu pembemsi lekeler görülebilir..
- kalemi açıp, çöp kutusuna atmaktır.
gereksiz. açmadan da atılabilir.
- çıkışta maç ayarlamak için kullanılan buluşma yöntemidir..
ders öncesi randevulaşılır.
-ben kalem açmaya kalkınca sen de gel tamam mı
-tamam.(truman, 13.06.2007 02:10 ~ 02:10)
- bugün mavi tokalarımı taktım çok uyumlu oldu bu ayakkabılar da sınıftakiler tenefüste tam göremedi dur ben bir kalem açmaya gideyim de yeni ayakkabılarımı görsünler..
|