şimdi  

jp.ima

içinde blunduğumuz ve süregiden zaman dilimi.

(bkz: carpe diem)

daha söylerken geride kalan zaman dilimi.

eski türkçe'nin "uş" gösterme sıfatıyla "imdi" sözcüğünün birleşmesinden sonra ünlü uyumu gereği gerçekleşen ilerleyici benzeşmeyle vurgusuzlaşan ön hece ünlüsünün düşmesi sonucunda bugünkü halini (şimdi) almış olan zarf.

bir özdemir asaf şiiridir.

eskiden hep giderken olsam derdim,
bilmediğim oraları özlerdim.
nedir dönerken, nedir akşam
bilmezdim, bilmeden gülerdim.

başka, hep başka bir yerde olsam.
o gelir beni bulur derdim.
içinde neler olup olmadığını düşünmeden,
evlerin, evlerin arasından geçip giderdim.

tünelde bulunan kafe. yüksek tavanlarıyla ilgi çekiyor. edebiyat dünyası zaman zaman burada buluşur. burada kendinizi iyi hissedersiniz. yalnız kalmayı başardığınız zamanlarda , burayı rahatlıkla seçebilirsiniz. ayranlı çorba burada içilir. somonlu salata da burada yenir. afiyet , şeker olsun.

(bkz: now)
(bkz: at the moment)

(bkz: indi)

i=0
n sonsuza giderken

şimdi(i)+şimdi(i+1)+şimdi(i+2)+...+şimdi(n)=zaman

asmalı mescid'te bir kafenin adıdır. güzel bir kafedir. sahibi keyif pezevengidir. dükkanda pek bulamazsınız.şimdi dünyanın kimbilir neresindedir.

sen gittiğin zaman
geçen yılın şimdisiydi
şimdilerde ben her şimdi seni düşünüp
ağlıyorum
tıpkı şimdi olduğu gibi.

nankördür. ne geçmişten nasibini alır, ne gelecek paklar. öyle geçer gider.