şiir ve çeviri  

olmuyor tıpkı sesinizi ses kayıt cihazıyla kaydettiğinizde dinlerken bir yabancı gibi gelirya
sesiniz,o büyük ustalarında orjinalinden okuduktan sonra çeviriler bana hep öyle geliyor
elbette ama birşeyler yok oluyor çeviri sırasında.

(bkz: lost in translation)

birbirine en çok yakışmayan iki şey..

yüzüklerin efendisi'nin dörtte birini oluşturan şiir ve şarkı kısmını okumamama sebep olan sorun.

şairler tarafından yapılınca güzel olur. lakin bazen çevirmen şair şiirin sahibinden daha muktedir bir şair olur, tercüme edeceğim derken coşar, aslından daha güzel bir şiir vücuda gelir.

doğulu sanatçılar için, meşhur bir şiiri kendi diline çevirip sanatlı bir şekilde söyleyebilmek de en az şiir yazmak kadar önemlidir. hatta bu durum, şairin sanattaki yetkinlğini gösteren bir kıstasdır. o nedenle aynı şiir için defalarca farklı çeviriler yapıldığı olmuştur.

mısırlı muhammed busurinin kaside-i bürdesi farklı dillerde söylenen, hakkında en çok şerh yazılan şiirlerden biridir. sezai karakoç da bu şiiri türkçe söyleyenlerdendir. son olarak prof.dr. mahmut kaya bu şiiri türkçe söylemiş ve söz konusu kaside diyanet yayınevi tarafından güzel bir baskı ile yayınlanmıştır.

(bkz: şiir çevrilmez devrilir)

cevat çapan'ı kötü şiir yazmaya iten uğraş, meslek.

bizde çevirinin tanzimat'la başladığını biliyoruz. ama o zaman yapılan şiir çevirilerinde bir yabancı şairi, deyişi, düşüncesi, biçemi ile bir yabancı şairi bulmamız olanağı yoktur. sanki o yabancı şairler, bizim tanzimat şairlerinin biçemine sığınmış gibidirler. gerçek şiir çevirisi ise cumhuriyet döneminde oluştu. bunda şiirin özüne değinen bir sorun olduğunu sanıyorum. bence her şair şiir çevirmelidir zaman zaman; böylece hem kendi geleneğinden kurtulmak, hem de anadili üzerinde düşünmek olanağını bulur. gerçekte bu kurtuluş ile bu dönüş, şair için en gerekli sarsıntıdır. yeter ki, tanzimat çevirmenlerinin iki yana da yaramayan çıkmazına düşülmesin! çeviri, özellikle şiir çevirisi, sanınm ki, hep sorunlu bir konu olarak kalacaktır. yabancı bir şairi, çevirilerinden ne kadar tanıyabiliriz? hele çevrilen dil başka bir dil ailesinden ise? bence en iyisi, çeviri ile aslını karşılıklı koymaktır.

vaktiyle bülent ecevit'in gayet başarılı biçimde altından kalktığı olay. halen daha güzelini yapabilen de yoktur.

güzelinin sadık olmadığı çeviri türü.