1979 yapımı bir kemal sunal filmidir. bu filmde kemal sunal,türkiye'de o zamandaki ibrahim tatlıses gerçeğini işlemiştir. ayrıca bu film,mazlum karakteriyle de akıllarda kalmıştır.
kemal sunal'ın bol bol şarkı söylediği bu film bir müzikal tadındadır. insan hem izler,hem şarkı söyler hem de güler. bu sebeple kemal sunal'ın en güzel filmlerinden biridir.
köyü satın alan zülfo ağa'ya köyün eski ağası 25 baş ihtiyarı ''hediye'' olarak vermektedir bu filmde.aynı zamanda zülfo ağa'nın seslendirmesini sadettin erbil yapmıştır.
bana sürekli çocukluğumu hatırlatan bir kemal sunal filmi daha ve belki de onun da en eğlenceli filmlerinden biri. şaban'ın dayak yemek üzere işe alınış sahnesindeki replikleri ve devamında patrona sille tokat halaya kalkmasını içeren sahne şu yaşıma kadar izlediğim en komik film sahnelerinden biridir. buyrun:
şaban'ın ağaya hareket çekmesi, istanbul'a gelip bul karayı al parayı oynayan adamın işine karışması, havuza davet edilip "ne mayosu, mayom neyim yok benim" demesi aklıma ilk gelen sahnelerindendir.
(bkz: şaban gibi sevenler)
