şair kişi, "ben hiç kimseyim!" (emily dickinson) deyip üzerinden insan ağırlığını alabilendir.
"ben sadece atan bir kalbim" (proust) deyip tül gibi hafif, geçip yanından sadece ürpertebilendir.
"ama sizin adınız ne / benim dengemi bozmayınız" (turgut uyar) deyip aniden, senin o yaldızlı, staras taşlı, süslemeli, oymalı, kakmalı egonun altındaki kilimi çekip seni tepetaklak yere serebilendir.
bütün bunları yapabilmesinin tek nedeni "acı bir kalbi" olması ve şair kişinin durmadan kendi kalbini yemesi, tükendikçe kusup kalbini yeniden yemesidir.
dünyaya üçüncü bir gözle bakan,senin,benim anlatamadığım şeyleri en iyi şekilde anlatan, "kırık yıl düşünsem bulamazdım" dedirten, bazen etrafındakilerden bazen de yaşadıklarından esinlenen, gerek halk adına, gerek sevgi adına,gerek ayrılık adına, gerek siyaset adına,gerek devlet adına, gerek hayvan adına ve gerekse bir bitki adına akla gelmeyecek olanları söyleyebilme ve bunları en iyi şekilde idrak ettirebilme yeteneğine sahip kişilere verilen ünvandır.
bir düşünceyi, duyguyu, olayı, anıyı, nesneyi ya da çok sıradan herhangi birşeyi mükemmel bir şekilde, en güzel yada en uygun kelimeleri kullanarak ahenkli bir şekilde anlatabilen,yazan kişi...
genel bakış olarak sosyal etkinliklerden biraz daha uzakta olmak gibi bir konumları vardır.çoğu insanın konuşarak bile anlatamayacağı mesajları eserlerinde çok kısa ve öz bir şekilde açıklayabilirler.
'gerçek şair kendi aşkı, kendi mutluluğu ve acılarıyla uğraşmaz. onun şiirlerinde halkının nabzı atmalıdır. şair başarılı olmak için, yapıtlarında maddi yaşamı aydınlatmak zorundadır. gerçek yaşamdan kaçan ve onunla bağıntısız konuları işleyen kimse, saman gibi anlamsızca yanmaya yargılıdır.'
kendini kafiye,ahenk ve derin anlamlar yüklenmiş sözcüklerle ifade etmeye çalışan bendenizin de bir tür aday olduğu bir ünvandır.şiir yazarak kendini bulur ve rahatlar.her şiirinden sonra kısa bir süreliğine de olsa bir ohh çeker,karnındaki o koca taşın kalktığını psikolojik olarak hisseder.işte benim dünyam diyerek yazdığı şiirleri büyük bir zevk ve gururla okuyarak,hayatına anlam katar...
rahatsız olur şairler kafadan.
bir şey konuşurken başka bir şey düşünürler.
kolay aşık olamazlar ama hoşuna giden herkese dair dallayıp budaklayıp şiir yazabilirler.
ve yalancı olurlar. tehlikelidirler.
haberi yeni çıktı.
kaliforniya üniversitesi'nden prof. james c. kaufmann, yaptığı araştırmada şairlerin yazarlardan daha erken öldüğünü belirledi.
evet şairler erken ölür ama daha uzun yaşarlar.
(bkz: http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/...)