ıssız adam  

yönetmenliğini ve senaristliğini çağan ırmak ın yaptığı, 2008 yapımı sinema filmi. başrollerde cemal hünal, melis birkan, yıldız kültür, goncagül sunar var.

30 lu yaşlarında, hayatını günübirlik yaşayan, kendi restoranının sahibi bir aşçı olan alper in, bir gün beyoğlu nun arka sokaklarında, aradığı eski plak için bir kitapçıya girmesiyle değişen hayatını ve özet olarak aşkı anlatıyor diyebiliriz filmin konusu için.

ukteci: life for rent

(bkz: ıssızadayadüştüğünüzdeyanınızaalmayacağınıztekkişi)

çağan ırmak hakkında "mustafa hakkında her şey deki sulara geri dönüyorum" dediği film. kasım 2008 de gösterimde olacak olan film.

sen dizime yattın, ben bir hikaye anlattım ve sen büyüdün.

(bkz: http://www.issizadam.com)

http://www.youtube.com/...

michel fugain une belle histoire

http://www.youtube.com/...

ayla dikmen anlamazsın

çağan ırmak'ın yine toplumun bam teline oynayacağını hissettiren, fransız soslu romantizme bulandırılmış, kod yoğun, eski plak cızırtılarıyla süslü filmi.

gelin, bu filmi fragmanından yola çıkarak tahmin etmeye çalışalım. öncelikle kahramana bakalım: (görsel: ıssız adam/34116) bandanalı şu ithal erkek sizce de olabildiğince çekici değil mi? kesinlikle öyle. 200.000 kadın garanti diyorum.

neyse, başlıyoruz. öncelikle bu erkeğin imajını beslememiz gerekiyor. bu kadar seksî bir kahramanı asla ve asla boş bırakmayacakları için, onun hemen yanına, aşifte olmayan ama erkeğinin orospusu olabilecek tıynette güzel bir kız yerleştirelim. ikisini de über kültürlü yapalım ve gelin bir kitapçıda tanıştıralım. kır pidecisinde tanışmaları olmaz. adının, filmin bütününe bir gönderme yapacağı bir kitabı alırken tanışmaları zorunlu. sözleşmede yazıyor. aksi takdirde güvenilir sosyolojik kodlarımız sekteye uğrar. mazallah, anlaşılmaz oluruz, kalıbımızı kırarız, gişemiz düşer.

madem kodlarla ilerliyoruz, o zaman devam edelim. erkek-kadın ilişkisindeki kodlarımız nelerdir? ah pardon, düzeltiyorum: über-entel, kültürlü, beyaz(!) erkek-kadın ilişkisindeki kodlarımız nelerdir? 1) erkek mutlak suretle yemeğini kendi yapar, bulaşığını kendi yıkar. 2) erkek, mutlak suretle kadının peşinden koşar ama bunu, rafine bir magandalıkla değil, terbiye edilmiş bir seçkinlikle gerçekleştirir. güler yüzlüdür ama inatçıdır. 3) erkek, mutlak suretle bir femme fatale'in ağına düşer. kadınlar öyle şey yapmaz zaten ama büyük bir ihtimalle bu talihsiz kaçamak da, erkeğimizin çok sarhoş olduğu ve kendini bilmediği gecenin sonunda meydana gelmiştir. pişman olması kaçınılmaz ve gayri kabili rücudur. 4) erkek asla ve kat'a kadına dayak atmaz. kadın atarsa, bu onun inceliğinden ve kırılganlığındadır. kadının attığı dayaktan zaten bir şey olmaz, küçücük bir tokattır. atsa ne olur atmasa ne olur. toplum bir şey demez. nasıl olsa ikinci sınıftır.

güzel. kadın ve erkek arasındaki nirengi noktalarını aştıktan sonra, gelelim aile sabitine. önceden çözdüğü denklemlerine baktığımızda, sayın çağan ırmak'ın, bu filminde bir anneye yer vermesi gerekiyordu. netekim öyle de yapmış. başında tülbentli, toplumdaki herkesin onaylacağı anne, oğluna nasihatlar veriyor ve büyük bir ihtimalle hep iyi (görsel: ıssız adam/34123). oğlu annesine, kırsal koyverme ritüeliyle değil de, şehirli şâir mertebesiyle bağlı olmalı. ah canım. bandanalı seksî erkekim.

kadın erkek ilişkisini oturttuk. ilişkinin kara kedisi, havalı havalı yürüyen bir kaltağımız da hazır (görsel: ıssız adam/34122). başka ne gerekiyor? aa evet, bir çatışma. tamam, kadına tokat attırarak bunu da hallettik. sevişmeleri gerekiyor. onu da birkaç öpüşme sahnesiyle hallederiz. olmadı kadın, erkeğin çenesini öper ya da kulak memesine burnunu sürter. bu enteller nasıl olsa böyle sevişir. bu da tamam. ne kaldı ne kaldı, ah evet, sözcük oyunu yapmamız lazım. biraz da farklı görünmemiz gerekiyor. ne yapsak ne yapsak? aaa tabii ya, tanrı değil miyiz biz, kızın adını ada yaparız, filmin adı da ıssız ada'm olur biter. gerçekten en güzel bir şey bu.

işte bu, film hazır. umarım kodlarınıza halel gelmez. afiyet olsun.

oyuncu cemal hünal'ın nasıl oynamış dedirten ve yanına melis birkan'ın harika desteği ile izlenmesi gereken güzel bir film. yönetmen çağan ırmak bu filmiyle sanki, bir film çekmektense aşkı yaşamaya çalışan ve bunun içinde kaybolmamak için savaşan iki genci doğal bir ortamda belgesel nitelikte anlattığı, kendi içinde kopuşlar yaşayan alper'in, hayatına girmek istediği ama aynı zamanda kendi hayatında yer almayacak olan ada'yla yaşamaya çalıştığı, duyguyu dile getirmiş olduğu bir yaşamdır. özellikle izlenmesi gereken final sahnesi şahsen beni benden almıştır. hele müzikleri eski plaklardan seçmeler yaparcasına çalan nil burak'lar, hümeyra'lar filmin akışına hoş bir lezzet katmıştır. izlenmelidir, ağlanmalıdır, yanında oturan sevgili varsa daha sıkı sarılmalıdır.

(bkz: anlamazdın)

bir erkeği kendiyle yüzleştirecek, hayatına daha doğrusu yatağına giren anlamsız kadınların hayatlarını renklendirmediğini aksine ıssızlaştırdığını anlatacak, özgürlük özgürlük diye ölürken gerçek bir hayatı nasıl kaçırdığını ve hiç yakalayamayacağını gösterecek çağan ırmak size. (ayrıca filmdeki müzikler, diyaloglar, oyunculuk ve filmin sonundaki gözlerin başka, dilin başka, içlerin başka konuşması harikaydı. çağan ırmak yine herkesin yüreğine dokundu.)

ıssız adamlar adaları da ıssızlaştırıyor. yaşananlar, çirkinlikler, terkedilişler arttıkça kapılar daha sıkı kapanıyor, içeri girmek, birini içeri almak zorlaşıyor ve her birimiz birer ıssız ada(m) oluyoruz... buzda donmak üzereyken uyku tatlı geliyor uyuyoruz ölüm uykusu olduğunu bilmeden ya da bilerek... alper çok zor be anne, çok zor diyordu filmde, annesi de şaşırarak nesi zor be oğlum?

nesi zor?


(bkz: bana yalan söylediler)

çağan ırmak'ın film çekmeye ve insanları ağlatmaya devam edeceğinin yeni bir kanıtı, küçük bir örneğidir.

aşk teması işlemek zor olmasa gerek, ama zor olan şey sulandırılmamış aşk filmi çekmektir diye düşünüyorum. zira bu konuda yapılabilecek her şey yapılmış, her söz söylenmiş gibi görünüyor. bu film ise kendini kalıbın dışına bir şekilde çıkarıyor, çünkü hiçbir abartı yok içinde, zorlama diyaloglar olmaması dikkatimi çekti mesela. (tabi ki lirik bir yanı var, sinema filmi sonuçta, belgesel değil) aşk denen şeyin kimyası iyi analiz edilmiş filmde. merak, heyecan, şehvet, korku, huzur, mutluluk, şaşkınlık ve bol miktarda kararsızlık var içinde, işin ilginç tarafı hiçbirinin tadı birbirine karışmıyor, ayrı ayrı görüyor ve seçebiliyorsunuz bunları.

farkedeceksiniz ki doğru tellere dokunulmuş, izleyen her insan vaktiyle kırılmış ya da kurulduğuyla kalmış hayallerini bir ucundan bağlayacaktır, önemli köşe başları tutulmuş ki kaçamıyorsunuz filmden.

sonuç? gidin görün filmi, ne kadar eleştirilse de türk sineması iyidir, sulu zırtlak komedileri ayrı tutmalı tabi.

yönetmenliğini ve senaristliğini çağan ırmak'ın yaptığı film. filmin sonunda anlıyorsunuz ki hayat: söylenenlerden çok söylenemeyen cümlelerde gizli. bazen dıştan verilen cevaplar içimizdeki cevaplardan o kadar uzak ki.

böyle sokuyor film. şimdi ben buraya aynı durumdayım herşey benziyor yazsam nolur?burada tanınmadığım halde bile,fazla içe girmiş olmaz mıyım?fazla içime!adamın aşktan önce yaşadığı durum orta durum.yani 2.inci. ama bunun 1.evresi var.yani üniversite zamanlarında falan:en son orta son veya lisenin ilk zamanlarında yaşadığınız ilk tutkulu aşk vardır.yani ne bok olduğunun bir bölümünü anlamışsınızdır..üniversite ilk yılları.hiç bi bok yolunda gitmiyordur.tüm erkekler gerizekalıdır.hadi tamam böyle demeyelim.ilişkiniz olan adam/kadın gerizekalıdır.siz o ilişki/ler boyunca birşey anlatmaya çalışırken,o okadar gerizekalı bir soru sorar veya hareket yapar ki;hepsi böyledir.halbuki o zamanlardan bilmiyosunuzdur bu hep böyle olacak.neyse işte ben o ikisinin arasındayım.şimdi ben ne diyeyim.daha tüketmedim birşeyleri.ya tüketemezsem diye korkuyorum.ya hiçbirşey yaşayamazsam.ya bir embesil olarak ölürsem?işte bu yüzden bu film benim için tanıdığım yakın gelecek oluyo.aileyle aynı şehirde olduğunuz halde ayrı eve çıkan bi ins olarak ki böyle yapan dünya kadar adam var.haa bende aynı o hale düşeceğim.ama öyle bir aşk bulacak mıyım bilmiyorum.daha doğrusu başıma ne gelecek ne bok yaşayacağım bilmiyorum.şimdiki gibi olsun hep.kulağa ne kadar adi geliyor değil mi?ne var o aşkta?bişey yok.soyup çırılçıplak bırakan; ''o''aşkın ne kadar güzel bi aşk olduğu değil.biraz kendinizi şartlandırırsınız,herşey de düzgünse o ''o''aşk olur zaten.iki ağlarsınız vs.o aşkı öyle gösteren ''şans''.belki o durumdayken hiç gelmeyecek.belki hiç bir zaman gelmeyecek.zaten böyle bir durumu hayal ettiğimiz zaman hayal ederken akla ilk gelen yer kitapçıdır.ben no'lacağım.güzel film.daha da sardırdım.kafayı yiyeceğim.güzel film...

çağan ırmak'ın önünde bir defa daha saygıyla eğilmeme neden olan bir film.onun mükemmel senaristliğini ortaya çıkaran çok naif,çok saf ve çok dokunan bir film.çıktığımda hala ağlıyordum,bugün hala ayla dikmen'den anlamazdın'ı dinlememe neden olan,eski şarkıların kıymetini hatırlatan bir film.klasik bir yeşilçam melodramı bu kadar güzel mi işlenir.oyunculuklar mükemmel,senaryo mükemmel,şarkılar mükemmel..kısacası çağan ırmak'ın dizine yattık,o bize bir hikaye anlattı ve biz de büyüdük..

izlemezsem gerçekten orta yerimden çatlatacak film.
yazmayın, çizmeyin a dostlar. merak ediyorum işte. girileri okuyamıyorumda spoiler içerecek tüm tadı kaçacak diye.

üzerinden tam 48 saat geçti.ben niye boğazımda bir düğüm,midemde bir yumrukla geziyorum onu düşünüyorum.

saatler geçti izleyeli...alper'in, masmavi gözlere bakarak yalan söylemesi hala aklımda, ve ada'nın herşeyi biliyor olması. o uzun final sahnesi...45likler, hümeyra, nil burak, anlamazdın, une belle histoire...sevdiklerinizi arayıp bir nasılsın diye sormak için bir sebep. sadece sesini duymak için. onların var olduğunu, aslında hep yanınızda olduğunu ve kalabalıklar, telaşlar içinde farkına varamadığınızın farkına varmanız için bir sebep. aslında ne kadar yalnız olduğunuzu anlamanız için bir sebep, bir tokat. geçmişte yaptıklarınızla yüzleştiren ayna aslında. hayatı alper gibi ne kadar hızlı tükettiğinizi anlatan sizin romanınız. adanızı bulduğunuzda herşeyi bırakıp ona sarılma isteği uyandıran bir 45lik tadında...

çağan ırmak ağlatmayı, duygulandırmayı çok iyi biliyor...

filmdeyken hiç ağlamadım hatta yok ya okadar ağlanacak bişi yokmuş dedim oysaki içime nasıl oturmuş farkında değilmişim durduk yere ağlamaya başlayınca anladım.baktım sapık gibi hep film gözümün önünde başka şeyler izliyim kafam dağılsın diyorum ama yok bu filmin etkisi bu bünyeden çıkmasın istiyorum, bir süre daha.

'o gitti ve bir daha hiç olmayacak' korkusunu dibine kadar içime çektirdi.

kızın albümde çocuğun fotoğrafına dokunuşu çok fenaydı.

tercih meselesi aslında ama.. bence atlas sineması'nda ( beyoğlu ) seyretmekte yarar var.
beyoğlu kokan film.

grup seks ile başlayıp göz yaşı ile biten çalkantılı bir film. oynaması çok zor olan sahneler var gerçekten. ortadirek bir ailede yetişmiş ama hayatını istanbul'da kazanan, çevresindeki insanların kendisine yaklaşmasına izin vermeyen, veremeyen, ailesinden kopmuş erkek bünyeler ile kırılmaktan korkan ama yenilecek bile olsa çabalayan yine istanbullu olmayıp ama istanbul'da yaşayıp kazanan dişi bünyelerin kendilerinden de birşeyler bulabileceği bir film. beyoğlu var ayrıca filmde. yetmişler seksenler türkçe pop var.

yalnız izlenmesi tavsiye edilen film. tercihen haftaiçi 9 buçuk seansı atlas sineması seçilir. numara da neymiş istediğim yere geçerim diyerek balkon kısmının en ön sırasına oturulur. film başlar, malum sahneyle film biter.. işte o zaman henüz ayla dikmen'den "anlamazdın" bitmeden bi başına kalkılır atlas sinemasından istiklale çıkılır, ne yöne gidileceği kestirilemez.. film bir kez daha biter.. şimdi telaşsızca istiklalden çıkma zamanıdır.

-gayet öküz ve faydacı bir yaklaşımla- erkeklerin işini zorlaştıracak olan film. ben sinemada bile gördüm, kadınlar sevgililerine "sen hiç böyle şeyler yapmıyosun bana" der gibi bakıyorlardı. hatta sonra dırdırlar filan artacak, filmin izlendiği akşamki performans bundan etkilenecek vs..

hayır kadınları etkilemek için yapılacak sürprizler, afacanlıklar vs'nin eşiği de arttı, resmen çitayı yükseltti bu film..

ıssız adam çıktı erkekler panikte..

çıksın çağan ırmak açıklama yapsın; "bakın hanımlar, bu biraz idealize bir aşk hikayesidir, her erkekten bu kadar don juan tavırlar beklemeyiniz, bizim de çapımız belli sonuçta" desin..

aşık olunacak erkek piyasasını yükseltiyorlar, ortalama erkeğe talep azalıyor..

(yasal uyarı: filmle ilgili ipuçları içeren giri.)
sanırım bu filmden sonra beyoğlu'ndaki sahaflarda dolaşan yalnız, güzel ve acılı kız sayısı artacak. herkes ikinci el kitap okumak isteyecek, 70'li yıllardan kalma plakların satışında patlama yaşanacak ve bu işten en karlı çukurcuma ve asmalımescit esnafı çıkacak.
bi ' de kızı uzakta ve yalnız yaşayan anneler paniğe kapılabilir.

herkesin yaşadığı sonunu bildiği hikayeyi anlatmış, kendimizi bulmuşuz filmde, hiç dinlemediğimiz mavi telaşlı zamanlarımızda farkedemediğimiz müziklerin zevkine varmışız,istiklale tekrar aşık olmuşuz,hepimizin zaten bildiği klişe bir hayatmış,ama bakmış da görmemişiz bir yandan güzelliklerini,bu film farkettirmiş,bize hatırlatmış belki,une belle histoire çalarak başlayan başlangıçları ve aynı sonlarını, çıkışında mavi telaşsız bir huzurla ayaklarımız bizi tesadüfen hiç bilmediğimiz leblona götürmüş,merdivende bir kadeh şarabı da kendimize kaldırmışız.
çağan ırmak yine yapacağını yapmış.

tüm duygusal atmosferine rağmen anne karakterini gördüğümde aklıma "sinoplu hortum teyze"yi getiren film.

(bkz: havaya doğru böyle kuş uçar gibi)

(bkz: http://www.youtube.com/...)