sız.sız.sızlıyorum...anlamsızlığın sızısı gibi; değil mi? ıssız...
yansımaların elinden çıkmıştır;
şimdi ben ıssızlık ve anlamsızlık icinde anlam aramaktayım notaların kıyı ve köşelerinde
bir kıyının kenarına gelsen anlam kazanacak bir "öteki" kıyı bilmekteyim
ve beklemekteyim ısrarlı ve sessiz; (sadece harflerim sesli inan) kelimeler de sessiz ve ıssız...
bilmem neden bu ıssız yerde anlamsızlığa anlam katma isteğim, bir ışığın altına girip, onu şemsiye bellemekteki inadım,
bırakıyorsun ıssızlığa sızmam için beni;oysa şimdi bir karşı kıyı sızlıyor: sız-ım sız-ım (diye)
sen ki artık sızım olmuşsun,sızlatıyorsun sessizce. (sadece harflerin sessiz biliyorum,sessiz harflerin)
