bir şeyhe bağlanıp
seyr u süluk görmeyen, ancak hz. peygamber veya büyük bir velinin manevi dostluğu yoluyla terbiye ve irşad olanlar için kullanılan tasavvufi terim.
isimlendirme, meşhur sufi
veysel karani'den dolayı böyledir. veysel karani, hz peygamber'i görmemişti fakat onun aşkıyla diyar diyar gezip ona ulaşmayı diliyordu. bu esnada hz. peygamber'in manevi otoritesi altında idi. daha sonra hz. peygamber vefat etmiş olacak ve hz. ömer, veysel karani'ye hz. peygamber'in onun için ayırdığı hırkasını verecekti. bu hırka bir nevi icazetname'dir.
veysel karani'nin isminin aslının "üveysi el-karani" olduğunu da belirtelim.
üveysilere örnek teşkil eden en meşhur kişi olarak said-i nursî'yi gösterebiliriz.
