|
|
- (bkz: bize son şakasını yaptı)
- durumun tanımı, şak şak var olabildiği son yer olabilecek cenazeye kadar girmiştir.
bu şakşakçı gruba en büyük golü cem karaca atmıştır.
ellerini avuşturup ölü seviciliği yapmaya hazırlananların yüzüne "tekbirlerle gömün beni, huzur verin" demiştir.(khaki, 13.11.2007 22:47 ~ 22:50)
- olay: ünlü cenazesi
kalabalık: şak şak şak (yanlış anlaşılmasın; alkış efekti)
ünlü: (tabuttan çıkar) beni sizler var ettiniz. sağ olun, var olun.
melek: "beee-ni siz-ler vaaaar et-ti-niz" bunu da yazdım deftere. (bkz: amel defteri)
ünlü: boku yedim(ferix, 13.11.2007 23:12 ~ 16.11.2007 13:49)
- türkiye gerçekleri ile değersizleştirilmemesi gereken mevzuymuş aslında tanım, yanılmışım.
evrensel bir bakış açısına oldum olası sahip olamadım hatta o kadar ki sırf çevirinin samimiyetini alamadığım ve anlatılanları kafamda bağdaştıramadığım için elimde okuyacak kitabım varsa mümkün mertebe batı klasiklerinden uzak dururum filan, yani herhangi bir ironi yok, evrensel bir bakış sahibi değilim.
az buçuk buraları bilirim, kendim kadar kendimce
bir özeleştiri olarak bir önceki girimde mevzu bahsin inönü olduğunu atlamışım ben ünlü cenazesine yazdım fikrimi yoksa bu kadar acımasız olur muydum bilmiyorum, ama genel bakışım ortadır.
derken, 2 yıl teşvikiye camiine yüz yüzelli metre mesafede (rumeli caddesi) oturmuş biri olarak defalarca ünlü cenazesine (ki ben konunun bu olduğunda ısrarlıyım ) katılan biri olarak defalarca yapılan şakşakçılığın "ölü sevicilik" olduğunu yerinde izledim. (en son ismail cem'in cenazesiydi katıldığım, sanırım o da cuma namazı sonrası teşvikiye'den kaldırıldı)
ölüye saygısı olan; yakını, ölünün başında ayak duran bir kültüre sahibim.
şakşakçıların saygısı yok mu temalı bi dolu deli saçması dinlememek için baştan kestirip atayım "böyle de saygı olabilir (miş)"
ben farklı gördüm
"ellerini avuşturan insanlar" derken bi şeyin benzetmesini yapıp belden aşağı vurmadım, hakikaten mevcut o ellerini avuşturanlar. cenaze namazında, duasında olmayabilir (buna denebilecek herhangi bir söz yok) ancak içtiği sigaralardan yıkıla yıkıla gülerken cami bahçesinde, ölü cenazeden korteje alınınca birden dünyanın en büyük ciddiyetini takınıp alkışlamaya geçen yavşakları kast ediyorum, adam yerine de koymam, bunlarla alakalı bir daha da yorumlamam.
gelelim, canı gönülden alkışlayanlara, ben şakşak olayının her türlüsüne karşıyım yekten, bir tek tribünde severim, (bkz: şehit cenazelerinin kadrolu ülkücüleri/1) nerde durduğumu gösterdim.
ölü evi yas evidir,
hüzündür ızdıraptır
alkışlamam
alkışlayana hoş gözle bakmam
banane mi, ne ne kadar bana ki zaten?
edit: noktalama işaretleri(khaki, 13.11.2007 23:27 ~ 23:45)
- - bu alkış ne ya?
+ tepki olm tepki!
- ne tepkisi? üstad kalpten ölmedi mi?
+ ölen bir bilimadamı ulan ve biz de bilime inanan insanlarız, bilimin ölmediğini o dogmacılara göstermek, biz buradayız demek için alkışlıyoruz.
- ha diyorsun ki biz aslında birilerine kılız, fırsatını bulduğumuz her yerde tepkimizi koyarız, cenazeyi de kullanıyoruz işte, aslında ne merhum umurumuzda ne de onun yakınları, öyle mi?
+ dogmacı!
- sizin için dua edeceğim.
+ yemin et dua edeceğine.(sipahi, 13.11.2007 23:27 ~ 23:29)
|
