benim gibi kişilerdir. önce liseyi yatılı oku 3 sene sonra da gel üniversiteye, 5.senen olsun üstüne, hala yurtta kal. benle giren girmeyen tanıdık kimse kalmamıştır, müdürler bile. ulan şu yurt kaç müdür eskitti ben hala aynı odada hatta ve hatta aynı yatakta yatmaktayım. götümün izi çıktı zaten yatağa. ama en kötüsü de samimiyetin bitmesidir. 450 kişilik her gün daha da yabancılaşan yurtta en azından kat sohbetleri yan oda arkadaşları olurdu ama artık kalmamıştır. yapacak bir şey yok, yalnızlık alır götürür vay beni yazık bana..
işe başlayınca da yurtta kalmaya devam edebilir. alışkanlık meselesi. evleneceği zaman bile "ulan acaba, ucuza da gelir ha hanıma bi sorsak mı" diye aklının ucundan geçirirse bi kafa atıp kendine getirmek gerekir.
üniversite derken yüksek lisans dönemi de dahil ise yanlış yapan öğrencidir. zira yüksek lisanslar yeni gelenlerin çömezliklerini gördükçe sıkılır. onların hayat hakkındaki "yapıcam, edicem" ile biten cümleleri, yurt görevlilerinin koyduğu kurallar bıkkınlık verir bir süre sonra. yapmamalı, etmemeli muhakkak eve çıkmalıdır.
