üniversite birinci sınıf öğrencileri  

-okulu 3 senede bitireceğim
-çap yapacağım

gibi komik diyaloglara rastladığımız öğrenciler.

(bkz: üniversiteyi yeni kazanan öğrenci)

ellerinde taşıdıkları teknik resim çantalarından kaçıncı sınıfta okuduklarını belli eden öğrencilerdir.

freshman ler

öss'nin bitmesiyle birlikte rahatlayan ve bu rahatlığın verdiği gazla üniversiteyi anaokulu sanan tiplerdir. bazılarının aralarında "abiii öss'yi kazandık ya artık sırtımız yere gelmez, üniversite çok kolaymış" dedikleri görülmüştür.

birinci sınıf olmayan üniversite öğrencileri tarafından sanki kendileri hiç birinci sınıf olmamış da birinci sınıfı atlamadan geçmiş gibi küçümsenen üniversite öğrencilerdir.
not:hayır,birinci sınıf değilim,aksine son sınıftayım.

sorunu genelde üniversiteye alışmaktan çok istanbul'a alışmak olan öğrencilerdir. zira öğrencilerin nerdeyse 2/3 ü istanbul dışındandır, bu insanlar istanbul'un iki yüzlü ve karışık, farklı yapısına alışamazlar bi süre. ya insanlarla gereksiz samimi olurlar, ya da çok uzak dururlar. istanbullular biraz daha şanslıdır, çünkü zaten okul çıkışı taksimde içmiş, hangi insanla ne kadar samimi olması gerektiğini öğrenmiş insanlardır genelde.

birinci sınıf olmayan üniversite öğrencileri tarafından geriye dönük özeleştiri yapmak suretiyle küçümsenen üniversite öğrencilerdir. tabii ki herkes üniversite birinci sınıf öğrencisi olmuştur ve herkes aynı duyguları hissetmiştir.

abi şu sınıf nerede, kantin nerede, tuvalet nerede diyen öğrencilerdir. eğer karşınıza alıp iki dakika muhabbet ederseniz muhabbet dönüp dolaşıp eğer erkekse"abi peki kız durumları nasıl, var mı?"ya gelecektir.

canım cicim aylarının kıymetini bilmeyen, fizik şöyle zor, matematik geçilir mi be abi, diyerekten ortada dolanan geleceğin onlara ne getireceğinden* habersiz ortalıkta dolaşan öğrenciler

sonuçta ne olursa olsun ilk iki dönem notlarının sağlam olması gereken öğrencilerdir (direkt konuya notlardan daldım ama neyse artık devam edelim)..nitekim yıllar geçtikçe notlarda bir düşüş olacak, asıl itü'nün nasıl bir yer olduğu anlaşılacak, bölüm içi kaynaşmalar artması ile çekişmelerin arttığı izlemlenilecek, ama yine düşüşe engel olunamayacak, başta yapılan yüksek gpa'lardan yenilecek..her konuda itü'de hayat hakkında daha samimi olunacak..derslerden öte birşeylerin farkına varılacak..

sonlara yaklaştıkça ise bu artık büyümüş "üniversite birinci sınıf öğrencilerinin" az bir kısmı belki de okulun bitmesi istemeyecek..

(bkz: çaylak)
(bkz: here comes a new challenger)

özellikle eski lise arkadaşlarından kopamayıp merkez kantinde grup halinde oturan insanlardır

üst sınıfların kafalaması sonucunda tuvaletlerini eve kadar tutma durumunda kalan insanlardır.bunun yanısıra açlık susuzluk ta bu kişiler tarafından göze alınmalıdır.

sokaklarda, sağda solda gördüğü sıradan insanlardan bol miktardaki örnekle üniversite'de de karşılaşınca şoke olan, yok abi be, fezaya da çıksak biz adam olmayız diye hayal kırıklıklarının soğuk sularında yüzmekte olan öğrencilerdir. kız tavlama hayalleri de çoktan buz tutmuştur zaten.

kendimi yaşlı hissetmemin en büyük sebepleri..

(bkz: okulu bitirmeye 6 ay kalması)
(bkz: 4. sınıf olmak)

birinci sınıfta derse giren ve ileriki sınıflarda 4-5 dersi tek açan hoca olma unvanına sahip profesörlerle dalga geçebilen topluluktur.

üniversiteli olduk,liseden mezunuz,büyüdük biz edalarında gezerler bunlar.bi kaç dersten çakıp okulunuz uzayınca görürüm ben sizi dediğim öğrencimsi şeyler.

okulun ilk günlerinde yemekhaneyi hınca hınç dolduran tiplerdir...vizeler vs başlayınca el etek çekerler...
(bkz: okulun an itibariyle durumu)

(bkz: benim balonlarım vardı)

üniversiteyi acayip özgür,felicity tadında bir ortam sanan ama ilk günlerin ardından hayalkırıklığına uğrayan öğrenciler.üniversiteden beklentileri aşk,meşk,grup seks ,alkol komaları vb.

"x hoca ne sorar?" sorusunu üst sınıflardaki herkese yönelten, aldığı cevap doğrultusunda çalışan tiplerdir.

üniversitedeki hocalarının her birinin adını ekşisözlüğe yazıp, altlarında entry görünce inatla dumur olmaya devam eden öğrenci grubu. evet, ben de onlardan birisiyim.

4 yılın göz açıp kapayıncaya kadar geçeceğinin farkında olmayan son seneye gelip geri dönüp baktığında kaybedilmiş zamana çok üzülecek olan insanladır.

burada neden boka batırıldıklarını anlamadığım öğrenciler... hiç birimiz birinci sınıf ögrencisi olmadık direkt ikinci sınıftan başladık üniversiteye ondan sanırım..

ne olur ne olmaz notu: hayır ben de birinci sınıfta değilim