|
|
- (bkz: ocaktan adam toplamak)
- (bkz: ısırılmak)
- birden çok kişiden dayak yemek anlamına gelen ifade.
şöyleki ülkücüler asla tek başlarına iken kimseye saldırmazlar. önce gözlerine kestirdikleri solcuyu takip ederler,sonra reis diye hitap ettikleri hödük emir verir, aynı anda 8-10 kişi ;bir uzun saçlı küpeli solcu artık allah ne verdiyse vurmaya tekmelemeye başlarlar.bu eylemi türklük adına milliyetçilik adına yaparlarki bu vicdan azabını hafifleten bir tür meditasyondur.
- insanın hayatında pek de hoş hatırlamak istemediği anılar grubunda yer alan olaydır. bundan bir kaç sene evvel, ağır bir sınav sonucunda her zaman oturup akşam saatlerinde bir iki bira içtiğim parkta başıma gelmiş hadisedir. günlerce ders çalışıyor olmaktan ötürü ne televizyon ne de gazete takip edilmiştir. sınav akşamı da eve gelmeden önce iki bira alınarak parka gelinmiş, geçilen sınavın stresi bir şekilde atılmaya çalışılmaktadır. amma velakin benim sınav talihsizlik icabı ramazanın ikinci gününe denk gelmiş, ve ben de ramazan bünyesinde parkta içki içerek zevk-ü sefa eden bir insan mertebesine yükselmişim. pek tabii az sonra yanıma yaklaşan 9-10 kişilik bir grup beni o mertebeden pek leziz bir şekilde indirmiştir. ben gayet saf bir şekilde içkimi yudumlarken, bira şişesinin birinin yerde, birinin de kafamda kırılmasıyla türk islam sentezi bağlamında çok naciz bir ders almışımdır. insana en çok koyan şey aslında yediği dayak veya bu dayağı kimden yediği değildir. siz yerde artık sayamadığınız kadar tekme ve yumruk yiyorken, tek yapabildiğiniz şey elinizi kaldırmaktır. o noktada görebildiğim tek şey birinin o "yeter artık" menşeyli beyaz bayrağa, elime gerilip tekme attığıdır. hiçbirşey bu kadar koymamıştı bana o gece için, ne ramazanda annem, babam, cinsim, cibilliyetim bağlamında en hafifi "dinsiz orospu çocuğu" şeklindeki küfürleri yemek, ne başımdan akan kan, ne gözümün, yüzümün şişerek morarması... o elime yumruk atan adamın insanlığında söndü tüm umutlarım benim. bir insandı ordaki, bunu yapan da bir insandı. yazık!
- normaldir bir eylemdir (edilgen de olsa). anormal olan şirinlerden dayak yemek olurdu.
- defterinizde che resmi varsa veya ülkücülerin yoğun olduğu bir lisede solcu kimliği ile bilinen bir öğrenciyseniz başınıza gelmesi muhtemel bir olay.kendimden biliyorum.
- bu giri ile beraber 12 kişiden 4'ünün başına gelmiş olması düşündürücüdür. geyik, komikçilik yapmıyorum.
- lise zamanında genellikle ülkücülerden birinin ya da onların yalakası bir çocuğun sevdiği kızla yanyana görüldüğünüz zaman veya onlara tip tip baktığınız vakit gerçekleşcek saçma durum.
- (bkz: ülkücülere dayak atmak)
- faşist atasözlerinin eyleme dönüşmesiymiş, ben de şimdi öğrendim.
bir sosyalist atasözü der ki; söyleyecek sözü olmayan dangalaklar yumruklarına başvururlar.
- aşıları yapılmamışsa kuduz riski vardır.
ve ayrıca,
bir romen atasözü der ki, atlar köpekler istediği için ölmez!
- türk faşizminin alamet-i farikası olan sallama, muşta, satır gibi güzide aletlerle yapılır.
ayrıyetten, bir mogadişu atasözü der ki "yarraktan korksak otuzbir çekmezdik".
- bir uganda atasözü olan; "köpekler korkak olduğu için sürü halinde dolaşır" sözü ile ilgili olay.
- eski bir zimbabve atasözü olan; "sana yarrak uzatana sen gül uzat" sözünü düstur edinenler için üzerinde çokta durulmaması gereken eylem. bırakın kendini adam sananlar utansın.
- (bkz: ocağa odun toplamak)
(bkz: ocaktan odun toplamak)
- pixel ler arasında sıkışmış soğuk bir su dinginliğindeki serinlik gibidir o dayaklar. o dayaklar ki jacques de molay dan beri varlar. öylesine devrimci ruhlu dayaklar ki onlar yiyende acı yerine huşu, görende işkence yerine mehtab ı temaşa oluştururlar. bir insanın diğer bir canlıya vurması! oh ne huzur vericidir o dayaklar. ''doğmadan gidenler haykıran gözler'' diyor duyuyorum. uzattığım kulaklarımı ülkemin insanlarını dinliyorum.
- ülkücü öğrencilerin en yoğun olduğu üniversitenin birinde ve bu öğrencilerin en yoğun olduğu binada okuyorum bizim binamız olmadığı için.1.sınıf daha toyum.illa artislik yapacam ya gittim che kolyesi aldım ve bunu görünür bir şekilde teşhir ettim.sonra sınıfta derslerde de muhalif tavrımı da sergilemeye başlayınca sınıf arkadaşlarımın ispiyonuyla bu abilerle(!) tanıştım.direk hedefim, göz göre göre.baktım karşımdaki güruh çok kalabalık ve de ben onlara karşı tekim fazla üstelememeye başladım.ama sonradan ne olduysa bir gün bu abiler ben sınıfta yokken toplanıp sınıfı basarlar.ısrarla beni ararlar ama bulamazlar.sonra tehditler savurarak giderler.gün içerisinde gerçekleşen esrarengiz olaylarla dayak yemekten kurtulurum hatta bir güzel -içinde tehdit unsuruyla- birlikte sırtım sıvazlanır.sonrasında da muhtelif zamanlarda ülkücü abilerimizin ne zaman canı sıkılırsa beni tehdit etmeye gelirler.ve ben her zaman sürekli ülkücü korkusuyla okuluma giderim
sevgili arı kardeşlere diyeceğim şudur.en başta kavga hiçbir şeyin çözümü değil.eğer bu adamlara karşı tekseniz alttan alın.hem canınız acır, hem ruhunuz acır.dayak yemek belki koymaz ama arkadaşlarının gözlerinin önünde eik duruma düşmek koyar adama.toplayamazsın uzun zaman.tabi istediğin gibi yaşamalısın, bildiğin doğruları sergilemelisin ama göze batmamalısın.ha ben yalnız değilim arkadaşlarım beni koruru diyorsan sen bilirisin.
gereksiz bilgi: iş bu giriyi yazan yazar kişisi öğretim üyelerinin dahi büyük bölümünün ülkücü olduğu, türkiye'deki en yoğun ülkücü öğrenci topluluğunun bulunduğu üniversitenin en az %95'i ülkücü olan binasında eğitim görmektedir.ülkücüler konusunda bilgilidir ve bu bilgisini sizlerle paylaşmak istemiştir.
gereksiz bilgi 2=yazar kişisi kesinlikle ülkücü olmayıp hiçbir siyasi kuruluşa üye değildir.
- üniversitedeyiz.. mayıs ayının başları.. havalar ısınıyor yavaştan.. kampüs ülkücülerle kaynıyor.. ve onlar hareket istiyorlar.. yaklaşık bir haftadır bölümün tez sunumları devam ediyor. bizde tez sunumları bütün bölüm hocaları ve bölüm öğrencilerinin karşısında sunulur.. çok fena bir şey yani sağlam bir çalışma, emek gerektirir.. tezini sunan arkadaşlar rahatılıyorlar filan. dört kişilik bir grup bizimkisi; iki erkek iki kız. sonraki gün erkek arkadaşlarımızdan biri, ondan iki gün sonra ise diğeri tez sunumuna girecek. ben ve en yakın kız arkadaşım o gün okulun kütüphanesinde buluşup çalışmaya başladık, diğer iki arkadaş sonradan katıldılar bize.. bir kaç saat sonra ara verelim bir şeyler yiyelim dedik fakültenin kantinine doğru yol aldık. her köşe başında üçlü beşli oluşturulan ülkücü grupları acayip bakışlar fırlatıyorlar etrafa.. her zamanki gibi av arıyorlar belli.. kantine gittik bir şeyler yedik biz erken çıktık, erkek arkadaşlar kaldılar kantinde. tekrar kütüphanede buluşucaz çalışmaya devam etmek için. biz gittik yarım saat geçti bunlar yok.. bir saat oldu yok.. arıyoruz cevap yok.. meraklandık filan kalktık gittik kantine tekrar, yoklar.. ısrarla arıyoruz, polis minübüsleri de gördük yol üstünde ama konduramadık nedense.. neden sonra ısrarlı aramalarımıza arkadaşlardan biri cevap verdi..
( 'e' beni, 'n' arkadaşı temsil ediyor.)
e: "nerdesiniz 'n', niye geciktiniz yarın sunum yapacak ben değilim sensin, bırakın gezmeyi de gelin"
n: "daldılar bize merak etmeyin, şimdi 'u.'yla hastaneye gidiyoruz.."
e: nee!? kim, niye daldı, bir şeyiniz var mı..?? neler oluyor anlat..??
n: ya sakin ol bir şey yok şimdi kapatmam lazım..
e: hangi hastaneye onu söyle bari..
n:...
bir kaç aramadan sonra okulun hastanesine gittiklerini öğrendik.. 'n'nin kafasını yarmışlar dikiş atılmıştı, 'u'nun ise kulak zarı patlamıştı..!! ezikler morluklar filan onlardan hiç bahsetmiyorum bile.. ve bu adamlardan birinin sonraki gün tez sunumu var..!
on kişi girmiş bunlara acımasızca sorgusuz sualsiz.. anlamadığım şey hiç tanımadığıkları insanlara sırf dış görünüşleri hoşa gitmiyor diye nasıl şiddet uygulayabiliyor insanlar.. nasıl bir vicdan nasıl bir cani yatıyor ki içlerinde bu hale getirebiliyorlar insanları, acımasızca..
insan üstü bir çabayla 'n' sonraki gün bizimde yardımlarımızla, kendini biraz toparlayıp, o rezil insancıkların olduğu kampüse geldi, tez sunumuna girdi..! ayakta bile zor duruyorken, neredeyse bir saat boyunca yüzündeki morluklar eşliğinde tezini sunmaya çalıştı.. tabiki o moralle doğru düzgün bir sunum gerçekleştiremedi ama mezun olmaya hak kazandı.. 'u' ise o hafta sunum yapamadı, onun durumu biraz daha ağır olduğu için rapor verdiler..
olayın üzerinden bir kaç gün geçti.. biz dersliklerin önündeyiz, dersi bekliyoruz, ben, 'ö', ve 'n'.. bizikileri döven ülkücü ayılardan biri yanımıza geldi selam verdi.. biz öylece bakıyoruz tabi nereye varacak sonu diye.. söze başladı 'n'ye bakarak;
+ kardeş nasılsın?
n ...
+ kardeş kusura bakma biraz hırpaladık sizi
n ...
+ bir ihtiyacın varsa söyle kardeş..
n sadece bir şeyi merak ediyorum ona cevap ver..
+ tabi kardeş sor
n bize niye böyle bir şey yaptınız? ne suçumuz vardı derdiniz neydi..?
+ valla kardeş bize senle arkadaşını gösterdiler, dalacaksınız dediler, biz de daldık
n ...
+ tekrar kusura bakma kardeş
böyle bir şey var mı ya? orman kibarı önce yerle bir ettiği bir ruhu bu şekilde tamir ettiğini düşünerek yanımızdan ayrıldı. o küçücük beyniyle, kendi ve takım arkadaşları adına özür dileyerek kendini rahatlattı, vicdanını temizledi.. arkasında bıraktığı yıkıntıya bakmadan.. bu anlattığım şey çok küçük bir parçadır söz konusu okulda yaşanan olaylardan. hani derler ya buz dağının görünen yüzü diye.. işte küçücük bir parça.. yüzlercesine tanık oluyor insanlar o kampüste daha ağır tamiri imkansız hasarlar alarak.. ve bir hiç uğruna.. ama hepsi kapatılıyor, üstü örtülüyor dışarıya sızdırılmıyor.. insanları okuldan üniversiteden soğutuyorlar.. kimin ne hakkı var bunu yapmaya.. lanet ediyorum böyle başı bozuk insanlara.. nefret..
- eğer ramazan ayında oruç tutmuyorsanız başınıza gelebilek eylem..bu tip insanlara sanırım en iyi cevap kafirun suresinin mealidir..
- de ki: ey kâfirler
2 - sizin taptıklarınıza ben tapmam.
3 - siz de benim taptığıma tapıcılar değilsiniz.
4 - ben asla sizin taptıklarınıza tapacak değilim.
5 - siz de benim taptığıma tapacak değilsiniz.
6 - sizin dininiz size, benim dinim banadır.
- şu sıralar olması muhtemel olay.
- ülkücülerin çoğunun nohut beyinli olduğunu sayarsak her üniversiteli arkadaşın yaşayabileceği olay. ego'suna düşkün bir reis, onun dediklerini harfi harfine uygulayan embesil insan topluluğu... aslında nefret beslemiyorum onlara, asıl sex işçisi çocukları onlar değil, türkiye'de eğitimin anasını ziken çakma halk sözcüleri.
yurtta odamdayım. birisi kapıyı tıkladı. kapıyı açtım, iki kişi girdi içeri. "buyur birader bir şey mi oldu?" dedim. ikiside bana dik dik bakarken biri aynen şöyle dedi: "sen reisin önünde niye kızla el ele tutuştun?". şaşırdım, neden bana böyle bir soru yöneltti? şöyle cevap vermiştim bende: "yasak mı?". o an bana atılacak bir yumruğun geleceğini bilerek kendimi geriye attım. diğeride üstüme gelirken birisini itip diğerine yumruk salladım. bir kişi daha geldi odanın içine. o an aklıma geldi, geçen bir çocuğun burnunu kırdıklarını hatırlamıştım. yatağın köşesinde cenin posizyonu aldım... sekiz dokuz tekmeyi yedikten sonra "amına kodumunun piçi" diyerek odadan çıktılar. kapıyı sertçe kapattılar. 1 ay boyunca üniversitede pısırık pısırık gezdim, kantine değil okul yanındaki bakkala yemek yemeye gittim.
aslında tek nefretim o egoist reise. fakat nefretimi bu sene sonu gidereceğim, o egoist reisi kullanarak gidereceğim nefretimi. evet bunu yapacağım, hümanizmin babasını sikeyim. kalçamdaki ağrıları geçtim, gözlerimi her kapayışımda o dayak yiyişim aklıma geliyordu...(xea, 07.09.2008 18:33 ~ 18:37)
- eğer hiç bir görüşe ait değilseniz bu durumu komunistlerden dayak yemekte takip edebilir zira her iki tarafta sizi karşı gruptan zannetme gibi psikoz ve gaflet ve hatta hıyanet içinde bulunur.
(bkz: çingeneyim lan ben)
|
