efendim bunlar rahmetli cemal süreyya ile sık sık iddiaya girerlerdi. nitekim bu iddialardan birinde cemal süreyya soyadının bir harfini kaybetmiş ve sonrasında adını cemal süreya olarak değiştirmiştir.
emme velakin bu amca benzer iddialar sonucunda soyadındaki üç harfi, "t", "e" ve "r" harflerini kaybetmiştir. ama hala gazetedeki köşesinde olsun, kitaplarında olsun adının tamamını kullanmaktadır. kendisini kınıyoruz. evet.
nadide bir değer. içimden ne zaman teşekkür etmek gelse akabinde aklıma şu şiiri düşer. ve derim ki kendi kendime, bir gün o'na bu şiirle teşekkür edeceğim. içini henüz dolduramadığım bu kişi zamiri, salladığım zaman ses çıkarmayacak hale gelince, konuşacağım. o gün bütün ışıklar yanacak.
ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün,
ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;
serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;
sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,
ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.
aman, kendini asmış yüz kiloluk bir zenci,
üstelik gece inmiş, ses gelmiyor kümesten;
ben olsam utanırım, bu ne biçim öğrenci?
hem dersini bilmiyor, hem de şişman herkesten.
iyi nişan alırdı kendini asan zenci,
bira içmez ağlardı, babası değirmenci,
sizden iyi olmasın, boşanmada birinci...
çok canım sıkılıyor, kuş vuralım isterse
(bkz: konuşma)
