üşümek  

bazen soğuktan, bazen yalnızlıktan olan tüyleri diken diken eden eylem...

"yokluğun cehennemin öbür adıdır,
üşüyorum, kapama gözlerini"

(bkz: ahmed arif)
(bkz: hasretinden prangalar eskittim)

çok etkilendiğimden olacak belkide;

(bkz: kibritçi kız)

yalnızlık belirtisi

yaz sıcağında özleyeceğimiz bir durumdur..

üşüyen ruhunuzsa battaniyelerin fayda etmediği durumdur.

yitirilenlerin ardından bünyeyi sarsan yoksunluk sendromu.

nerde okudum hatırlamıyorum ama hatun kişinin sevgilisinin yanında üşemesinin anlamı; sevgilisinin ona sarılmasını istemesinden kaynaklanıyormuş. hatun kişi bu sayede sevgilisine bir nevi "bana sarıl!" sinyali gönderiyor diyebiliriz. ne kadar doğru bilinmez. okuduğumda çok şaşırdığım*, akabinde hak verir gibi olduğum bir tespit.

işeme ihtiyacı hissedip* tutulduğunda katlanarak artan his.

sürekli bu durumdan muzdarip nazenin bünyelerde özellikle kış aylarında önemli bir problemdir.

temelinde az beslenme, kansızlık gibi durumların olması da mümkündür. bir de insanın ateşi çıkınca feci üşüme gelir, o da berbat bişeydir.

sürekli üşüyen insanın eli ayağı yaz kış demeden donar, ısınmaz. havaların soğumaya başlamasıyla giderek lahana giyime dönen bünyeler gecelerini de yorgan dolması olarak geçirir. kaloriferlerin yanması ise en mutlu haberdir. yanına yapışılır, kolay kolay da kalkılmaz.

bazı insanların hep elleri ayakları üşür benim niyeyse her daim burnum üşür..

niyeyse her daim burnumda vukuu bulan hadisedir..atkı var eldiven var burun için de bişi yapılmalı ayrıca..neticede o da bi çıkıntı ve üşüyor..ama belki bazılarının burnu kırmızı rus kızı fantaaazileri olmasından mütevellit bu burna korumalık yapma gişirimi, russever gizli güçler tarafından engellenmiştir..

-bugün çok üşüdüm, çok bekledik soğukta.
-(sesin titremesine engel olarak.) olacak canım o kadar, havalar soğuk...
-evet, çok soğuk burası.
-(gözler dolar ama yaşın akması yasak.)....
-orda mısın?
-burdayım, burdayım.
.......

bu konuşma bir süre daha devam eder.


ama uzakta üşüyen yüreği nasıl ısıtırsınız... elim sıcaktı benim o üşürken, ama boşa... o sıcaklık ne işe yaradı ki... üşümek kötü bir şeydir yani sevdiğinizden uzakta...

(bkz: ruh üşümesi)

yaz günü izmir gibi bir şehirde soğuktan uyanmaktır.

insanı sıcacık uykusundan eden aptal duygu.

sensizken
en az yakındığım şey
koca yatakta tek başına
üşümek.

aklıma bile gelmiyor
sensizlikten.

kömür sobası ile ısınan evinizde yalnız kalmanız sonucu başınıza gelen hadisedir. soba yakmayı bilmemektesinizdir ve annenizi özlemişsinizdir. sözlüğe yazmak için ellerinizi zar zor kullanmaktasınızdır, ağzınızdan dumanlar çıkar...*

an be an içinde bulunduğum durum. yok ben çözemedim ama nedenini. ev sıcak,haftasonluk evimi paylaştığım kardeşim t-shirtle gezmekte evde,gayet de sıcak olduğunu söylemekte.ama ben 2 kazak 1 sabahlıkla yine de buz gibi eller ve ayaklar,hatta burunla oturmaktayım. içim titriyor resmen,nasıl bir duyguymuş bu yarabbim.

kimileri yalnızlıktan üşüdüğünü, kimileriyse korkunçluklardan üşüdüğünü iddia etse de, annelere göre bütün aşağılık üşümeler "kan eksikliğine" aitti.. "bir yaz günü bir yaz günü, hiç bu kadar üşüdün mü?!" diye soran teoman'ın belki de tek derdi vitamin eksikliğiydi.. ama böylesi hiç de romantik olmuyordu.. ortalıkta karanlık ruhani bir şeyler döndüğüne ikna edilmeliydik: yoksa pek çoğumuz sıradanlıktan biraz daha delirecekti.

üşüyenler için hangisinin yaratılış sebebi daha fazlaydı; çayın mı yoksa kahvenin mi?!

yanyanayken dışarıdaki -15 dereceyi hissetmeyen bedenin, yokluğunda asla ısınmamasıdır..

çok edebidir.
içli şiirlerde, hikayelerde, sevgilinin yokluğunda, kuşların göç mevsiminde, esas kız-oğlan hep üşür.

ezelden beri yakanızı bırakmayan bir illet, bir lanet olabilir bu. temmuz 20, ağustos 10 vs kar etmiyor arkadaşım, üşüyorum. herkes incecik çarşafları, uyku sırasında bacaklar yordamıyla asabice savuruyor; ben yorgana sarınıyorum. millete iç çamaşırı fazla geliyor, ben yatmadan önce temiz çorap arıyorum. misafirliğe gidiyorum elime pike tutuşturuyorlar, kızara bozara "eaa battaniye var miydi ki? yoksa iki pike daha alabilirim" diyorum. aha az önce ananeme, kışın kullanmak üzere yorganları, battaniyeleri istiflediği yüklükten yorgan indirttim. mirmir bir şeyler diyor, küfrediyor kesin. gerçi yaşlı kadın, dua ediyordur falan, günahını almayayım.

yıllardır milleti, "kansızım, ben de akdeniz anemisi var, ondan üşüyorum, yaa yaa" diye de yiyorum açıkçası. kendim bile inanmaya başladım o derece. ama kansız da değilim sanki ya. çözümü yok. üşüyorum.

üşüyorum hemde çok. deli gibi terliyorum. yazın ortasında neden diyesim geliyor sebebini de biliyorum. üşümek işte vücuttan zehri atmanın yollarından birisi. gözler ağlamıyor sadece üşürken titreyerek, kalın kalın örtününce terleyerek de atılıyor ağı.

bir kadın ve erkek arasında farklı algılanan durum:
- k: üşüdüm! ( beni sarsana, kollarında olmaya ihtiyacım var...)
-e: ceket istermisin? (... ulan niye dediki şimdi bunu kesin bir şey çıkacak altından başka bir şey mi deseydim?)