|
|
- foucault'nun dits et ecrits serisinde yayınlanan ikinci kitabı, college de france'da verdiği derslerden ve kendisiyle yapılan söyleşilerden oluşmakta olup gösterdiği parçalı yapının sonucu olarak okunabilirliği son derece düşüktür. kendi adıma bu kitapla birlikte iyi bir arka plana sahip olunmadan foucault'nun anlaşılabilirliğinin son derece düşük olacağına dair önyargım iyice belirginleşmiştir çünkü sürekli bir atıf vardır antik yunan ve roma dönemine, sözgelimi nicomedean etiği'nden tutunuz da, lucretius ya da platon'a değin tüm bir dönemin ciddi bir yorumudur bu kitap. zaten kendisi son derece karışık olan bir dönemi yorumlayan adam da foucault olunca işler biraz karışıyor amatör okur için.
gelgelelim onun iktidarın kapsayıcılığına ve her yerde oluşuna dair olan söylemleri, doğrusal bir tarih anlayışını reddedip olayları mekan ekseninde ele alışı ve bunu yaparken oluşan ağsal yapının karmaşıklığından dolayı farklı yorumlara açık oluşunu belirtmesi (sanırım ona postmodernist diyenler buradan yaklaşmaktalar konuya), katolikliğin yeniden ürettiği pastorallik anlayışının batı dünyasının içine nasıl işlediği (organlarına nasıl kodlandığı veya) gibi temel konularda az çok birşeyler yakalamak mümkündür. fakat aslında bundan çok daha fazlasını içermektedir kitap, örneğin cinselliğin antik döneme ilişkin algılanışıyla şimdiki dönem arasındaki pek karmaşık bağlantılar gibi. kendi adıma bir çeşit hayal kırıklığı gibi oldu kitabın bitmesi çünkü birçok noktadaki ayrıntıları yakalamak ne yazık ki mümkün olmadı. sorun foucault da mı (malum kimileri yazarın toplum için anlaşılır olma kaygısı gütmesi fikrinde, onlara cezmi ersöz gibileri tavsiye edebilirim) yoksa gerekli arka planı oluşturamayanda mı, tartışılır.
|
