|
|
- biri hakkında bir şeyler anlattıktan sonra bir başkası tarafından söylenen onaylayıcı cümle.
- (bkz: doğrudur)
- bir ilişkinin, bir arkadaşlığın, bir ortaklığın uzatmalarının yaşandığını gösterir kelimedir ki, ben bunu "öyledir aşaması" olarak adlandırmak arzusundayım insan ilişkilerinde.
he de geç olarak da bildiğimiz "onayla, ama inandığından değil yorulduğundan ve umursamadığından" eğilimi genelde şu adımlardan geçildikten sonra karşımıza dikilir:
1 uzlaşmak için içten çaba
2 uzlaşma çabası
3 çözüm için kavga etme
4 kaos için kavga etme
ve dediğim gibi sonrasında "öyledir he öyledir". uzlaşmak için içten çaba karşılıklı değer verme esasına değil, salt karşımızdakine verdiğimiz değere dayalıdır. içtenliğimiz karşılığını umut kavramından aldığından yiyip bitirici değildir. ikinci basamakta ise uzlaşma çabası yer alır ve bu karşılıklı geri adımların atılabileceği dengeli, yer yer iyi niyetli ama kendi kıçımızı da önemsediğimiz bir süreçtir. ardından gelen süreç yani çözüm için kavga etme ise ilk adımdaki duyguların yanına düzeltememe korkusu, kaybetme korkusu ama en önemlisi kızgın bir tutku da ekler. köprüden önce son çıkış diye tabir edebiliriz bunu. dördüncü adımımızda ise artık insan ilişkilerinde köprüdeki demir korkuluklara tutunulan andır. ya bu demirler üzerinde atlamadan karşıya geçilir, bırakılması gereken geride bırakılır yahut da son adım için eller trabzanlardan ayrılır ve düşüş başlar.
düşüş tam olarak "öyledir ya, öyleyim tamam" cevabı ile tanımlanabilir. bu cevaptan sonra hata anlamak faydasız, el uzatmak nafiledir.
özetle, hiçbir insani etkileşimde bu noktaya gelinmemesi en güzelidir. 1., 2. ve 3. adımlar varken mis gibi.
- her sevda başlangıçtır bir yenisine
öyledir, her yoğun günün sonu
ezip geçer yalnızlığın burukluğunu.
sen ki kendinden uzak binlerce tepedesin
bir kentin alınışını seyreden, onurlu
eski bir askerle içiçesin.
kent alındı, gece, şehrayin
uzandın bitkin yatağına
sürüp dursa da dışarıda
bıkkınsın, içindeki şenliği itersin.
sürekli utkulardır mutluluk
sustukça duruldukça yitersin.
sabahtır sümbüller açmış çadırında
ellerin bir başka kentin varışlarında
edip cansever
|