öyle uyumak ki 17 ağustos depremini hissetmemek  

şu durum şöyle gerçekleşir: meğersem babanız sizi uyandırmıştır ama zaten siz normalde de uyandığınız zaman sallandığınız ve zaten de uyku sersemi olduğunuz için deprem olduğunu anlamazsınız 'n'oldu niye uyandırdın' diye de sorarsınız gelen bir iki şangırtı sesini de gökgürüldüyor zannedersiniz dışarı çıktığınızda da 'yağmur yağmıyor ama' dersiniz sonra herşey yerli yerine oturur. * *

geronimonun 17 ağustos gecesi feci sızdığını belirten cümlesi. başındaki "geronimo" kelimesi 50 karakter sınır nedeniyle kesilmiş. orijinali şöyle:
"geronimo öyle uyumak ki 17 ağustos depremini hissetmemek"

vardır böyle insanlar, kendilerini deprem, kapıyı çalan, camı tıklatan bağıran ve en sonunda kapıyı kırıp giren insanlar dahi uyandıramaz.derin uyumak böyle bişeydir.

(bkz: 17 ağustos depreminde havuzda olmak)

"gelinim olur musuna öyle dalmak ki 17 ağustos depremini hissetmemek" gibi türleri de vardır.
-anne sallanıyoruz..
*ya bu sinem de ata'ya vermedi bi türlü
-anneee?
*ama hep bu anası semra yüzünden neymiş kız orospuymuş..
-ya anne ölücez!!
*bu devirde namuslu kız mı kaldı.. al gitsin işte
-laaan?!
+bir son dakika haberiyle yayınımızı kesmek zorundayız
*ya yayını niye kesiyosunuz ya..akşam haberlerinde öğreniriz neyse..
-...
*ha sen diyodun evladım!

depreme değil yan odada yatan kuzenin salavatına uyanmak.

gerçekten o gece yapılabilinecek en güzel davranıştır. örnek:
bahsi edilen şahıs depremi hissetmemiştir*, fakat o gece aynı yatakta yatmak zorunda kaldığı babasının, hafiften sallanan yataktan heyecanla fırlamasıyla yaptığı sallantı yüzünden uyanıp babanın depremini hissetmek zorunda kalmıştır. akabinde, *dışardaki insanların ışıldak ve fenerlerinden gelen ışıkları görünce bir yerlere yıldırım düştü, sağdan soldan gelen gürültüleri de hâlâ gök gürlüyor sanmakla devam edebilecek hadise şekline girip, babadan gelen "herkes aşağı inmiş biz de inelim mi?" sorusuna, "yat boşver uyu" diye cevap vermiş, ertesi sabah deliler gibi 13 katlı binalara 50 metre mesafeye* çadır kuran, çamlıklara doluşmuş, ardından akşama doğru sıkılınca televizyon, fırın, bilgisayar(?) gibi değerli eşyalarını getirerek ne kadar korktuklarını belli eden insanları görünce de depremi hissetmemenin ne kadar güzel olduğunu ortaya koymuştur.
(bkz: kesin eksi alacak giri tipi)

(bkz: o biraz zor)

ege bölgesi'nde bile şiddetli hissedilen, anne babanın "kalk oğlum" uyarılarını hatırlamayan benim yaklaşık 6 yıl önce içinde bulunduğum durum. geceden kulağımda takılı kalan walkmanden sabah "eskişehir'de 6 katlı bina yıkıldı" diye bi haber duyarak uyanmıştım. sabah televizyonu açtığımızda ne canların kaybedildiğini öğrendik. üzerlerinde sadece iç çamaşır bulunan ailenin, kucağında çocuğun cansız bedenini taşıyan ferdi, annesi " öldü galiba" demişti ve canlı yayında çocuğun kalbinin atmadığı anlaşılmıştı. çok buruk hikayelere sahip bu olayların ardından, 6 yıl sonra "17 ağustos depremzedeleri anıldı." haberlerinin unutulacağı ana haber bültenlerinde görüşmek üzere...

(bkz: ne götmüş be)

(bkz: bok çuvalı gibi uyumak)*

yan binadaki arkadaşın başına aynen gelmiş olaydır.olay şöyle gelişir:
herkesin bildiği gibi saatler gece 03.02 yi gösterdiğinde marmara beşik gibi sallanmıştır.neyse her normal insan gibi uykuda olmamıza rağmen depremi hissedip dışarı kaçıştık.bütün civar binalardaki insanlar sokaktayken malum arkadaşın annesi endişeli bir şekilde oğlunun dışarı çıkmadığını söylüyordur.bir-iki saat sonra eve girilir.uykucu şahıs divanın altında bulunur.şöyle ki:deprem olduğunda divanda uyumakta olan daha doğrusu hayatla bütün bağlarını koparan-depremi hissetmeyecek kadar-arkadaşım sarsıntıyla divandan düşmüş ve altına yuvarlanmıştır.bütün bu olanlar sırasında en ufak bir uyanma belirtisi göstermemiştir.
işin daha da ilginci sonradan verdiği ifade de:"abi uyandırmasalar sabaha kadar uyurdum ben valla."diyerek olayın vehametini ortaya koymuş olmasıdır.

(bkz: geronimo)

depremin merkez üssüne çok yakın kişilerde de meydana gelebilecek olay (bkz: ben). uyandıktan sonra evin beşik gibi sallandığı haberini aldım ve uyanmamamın sebebini anladım.

kardeşimi uzun uğraşlarla uyandırdığımda "ya abla yatağımı sallamasana yaaa" diye bağırması aklıma kazınmıştır.olayı anlatana kadar canım çıkmıştı.çocuk uyku sersemi bişey anlayamadan apar topar dışarı çıkmıştık.

aslında bir türkiye gerçeğidir. zira hala uyuyoruz.

(bkz: vay hayvan vay)

veli göçer ve deniz kumundan inşaat yapan nice suçlunun uykusudur. başkalarının binalarından çaldıkları malzemeyle öyle sağlam bir ev yapmışlardır ki dünya yıkılsa uyanmazlar o güvenli evlerinde.

küçük dayımın uyksu gibi.

öyle ki, yengem deprem sırasında;

+kalk be camlar sallanıyo (ki kadın yataktan düşmüş öyle sallanıyo yani)

-dayım cevap verir ; kamyondur geçen...

(bkz: kedidir kedi)

daha da beteri vardır. 17 ağustos depremini hissedip de yorganı üstüne çekip uyumak. nereden bileyim şiddetli bir deprem olduğunu deprem mi yaşamışım önceden.

gayet normal, anlaşılır, doğal bir durum. uyandırıldıktan sonra deprem olduğunu anlamamak var bir de. ayrıca uyandırıldıktan sonra "noluya" " bu ses ne mnkym" gibi tepkilerde görülmüştür.

(bkz: uyku sersemi olmak)
(bkz: ben bunu yaptım)

(bkz: deprem esnasında rüyada tren yolculuğu yapmak)

ertesi sabah evdekilerin yaptıkları selerden ve bayaa açık olan tv sesinden rahatsız olarak''kısın şunun sesinii,uyuyoruz burda bi saygı duyun bee''dememden sonra senin bi tarafında pireler uçuşurken deprem oldu ist yıkıldı lafları..akabinde televizyona bakmam ve ilerde depremi nası hissetik geyiklerine katılamiicam için üzülmem...

o zamanlar haliyle daha küçük olan bünyenin deprem olurken ayakta ve kiriş altında bekleyen babanın kucağında uyumaya devam etmesi. o arada kafayı kapı kenarına gömerek şişirmesi, kendi kendini boynuzlaması. sokağa inip çalan sirenleri duyunca "dükkan soydular heralde" diye düşünmesi. alındaki boynuzun kişi tarafından anca güneş doğup ta tamamen hava aydınlanınca farkedilmesi.

ben de o kadar uyuyordum ki depremin son 10 saniyesinde(ki 45 saniye sürmüştü) ablamın çığlıkları sayesinde uyandım. zaten noluyoooo lan dememe kalmadan deprem sona erdi