|
|
- ne kötü bir dünya bu; sevgisiz, acımasız,
yaşarken dolu dizgin, ölüvermek apansız...
sen, en güzel yerinde olsan bile yaşamın
alırlar, götürürler bir yerlere zamansız...
bütün o sevdiklerin, dostların, yakınların
koyup giderler seni orada yapayalnız...
çalkalanır gidersin kapkara bir boşlukta
ne sevinç, ne de keder; artık her şey anlamsız...
hakkın yok üşümeye, ağlamaya, gülmeye
unutma! ölüsün sen, boş bir kalıpsın cansız...
her şey geride kaldı, ne sandın yalan dünya
gördüğün gibi işte; bir ölüm var yalansız...
ümit yaşar oğuzcan
|
