doğum:dünyaya gözünü açmak, hayata başlamak için ilk adımı atmaktır. ölüm ise iyisiyle kötüsüyle dünya üzerinde devam ettirdiğiniz yaşama son noktanın konulması.
ölü doğum: gün ışığını görmeden, doğmadan, kucağa alınmadan, sevgi nedir bilmeden, aşkı yaşamadan, hayatın acısını tatlısını bilmeden, hayatı tatmadan , gözlerini açmayı başaramadan , gözlerini yummak ve hayata veda etmektir. tıbben 22 haftayı aşmış gebeliklerde çeşitli nedenlerle bebeğin anne karnında ölmesidir.
evet hayatı tatmadan vazgeçmek. doğumu/ölümü seçemediğimizin yegane ispatı. dünyayı görmeden yaşanılacaklardan vazgeçmek. hiç acı çekmemek; çoğu zaman tercih nedenidir. isyan cümlesidir: ‘’keşke hiç doğmasaydım da bugünleri görmeseydim’’ , annelerin sitem cümlesinde yer alır bazen ‘’ keşke seni doğurmasaydım’’ veya ‘’ seni doğuracağıma taş doğursaydım’’. gerçeği yansıtmayan istek ve isyanlardır bunlar. sadece o anki yaşadığımız duruma verilen bir anlık tepkidir. hayatın doğacak bebeğe neler getireceği (mutluluk,mutsuzluk,aşk,acı,sevgi,sevgisizlik,geçim sıkıntısı, zorluklar,güzellikler) az çok bilinse de ilgi ve merakla beklenir doğum olayı 9 ay boyunca.
anne karnında biz dışarıdan tam olarak algılayamasak da bir hayat vardır. önce minik bir hücre, yavaş yavaş şekillenir. ellerimiz, ayaklarımız, gövdemiz ve başımız oluşur. biz ‘’yoktur’’ diye düşünsek de duyguları oluşur doğmamış bebeğin. anne karnı okşandığında tepki verir. ultrasonla izlenir her fırsatta. hayaller kurulur onun üstüne. balığa götürülecek, imkanlar el verdiğince en iyi okullarda okutulacak, büyük adam (kadın) olması sağlanacaktır. onunla birlikte mutluluk yakalanacak, o da mutlu edilecektir.
tüm bu hayaller rüyaları süslerken bir gün aniden fark edilir ki o gün bebek hiç hareket etmemiş, tekme atmamıştır. paniklenir, doktora ulaşılır, durum anlatılır ve acil hastaneye gidilir. ultrason kontrolünde tüm hayaller büyük bir acıyla kabusa dönüşür. bebek doğmadan, ölmüştür. ‘’neden, ben yanlış bir şey yapmadım ki, nasıl olur, daha gece tekmeleyip uyandırmıştı beni ‘’ sözleri dökülür anne adayının ağzından. onun bir suçu yoktur ama karnında taşıdığı , bebek ona bağımlı olduğu için bir numaralı suçlu olarak görülür. acısının büyüklüğünü umursamadan kendi acılarını çıkartırlar ondan.
kendisine ve çevresine suçsuzluğunu ispatlama çabası, ölü bebek gerçeği ve acısı, hayallerin yıkılmasıyla birlikte depresyona sürüklenir anne adayı. doğum yakın zamanda bekleniyorsa veya doğum anında ölü doğum gerçekleşirse ikiye katlanır bu acı. kucağına alıp emzirip göğsüne sıkıca bastıracağı hayalleriyle katlandığı doğum sancılarının sonunda kucağının boş kalması büyük bir yıkım olur. kucağında bebeğiyle döneceğini düşünerek hazırladığı bebek odası yakın çevresi tarafından apar topar toplanır. elleriyle ördüğü minicik patikler görüp üzülmesin diye sandığın en altına saklanır. doğacak bebeğin beslenmesi için en ideal besin olan anne sütünün salgılanmasının durdurulması için hormon yüklenir. ama hormonlara inat doğal denge süt salgılamaya devam eder. doğum sonrası alındığı hastane odasında ağlayan her bebekle birlikte göğüsten sızan anne sütünün yanı sıra gözlerinden yaş süzülür.
ölü doğum ; doğmamış bebeğin, anne adayına yaptığı en kötü sürpriz, hayatın vurduğu en acı tokatlardan birisidir.
gebeliğin 20. haftasından sonra anne karnında ölen bebekler için kullanılan terim.
