|
|
- "yok bu dünyadan başka
ne öbür, ne dübür"
(bkz: can yücel)
- cennet ve cehennem olmak üzere iki katlı olduğu rivayet edilen yer.cennet katının deniz gördüğü de rivayet edilenler arasında.
- hakkında en çok atılıp tutulan yerdir. yok öyle olacak, yok şu büyüklükte kazanlarda yanacağız, yok ..vs..bir süre sonra sıkılan insanın 'gidipte gördün mü' diyeceği tutar çoğu zaman.
- sadece ödünç aldığımız kabuğun ölümlü, bizi biz yapan ruhun ölümsüz olduğu felsefesinden yola çıkarsak ruh günün birinde kabuğu bırakmak istediğinde yaşamayı seçeceği muhtemel diğer yaşam ortamı. dünya demeye dilim varmıyor, zira mars olsa ne fark eder?
ve arafta gidip gelenler zaten diğer normal ölümlülere göre "öbür dünyada" yaşıyor.
(bkz: elif şafak) (bkz: araf)
- birgün bir bedevi hz. ali ile muhabbete girer ve sorar
bedevi:ya ali sen ki bu kadar varlıklısın fakat hala ibadet etmeye çalışıyorsun hala o'na kulluk etmeye çalışıyorsun hala öbür dünya diyorsun..
bunun üzerine hz. ali nin verdği cevap aynen şudur ki:
hz.ali:evet senin dediğin gibi o ve öbür dünya yoksa(ki bana göre var diyor) ben boşu boşuna kendimi harap edip o'na kulluk etmeye çalışıyor ve öbür dünyaya hazırlanıyorum fakat eğer benim dediğim gibi öbür dünya varsa ben az çok yaptıklarımı sunacağım o zaman sen ne yapacaksın...
diye bir muhabbetin geçmesine neden olan ve her insanın hesaba çekileceği ilahi alem...
- sözleri muhlis akarsu'ya ait olan cem karacanın söylediği şarkı.
karnı büyük, obur dünya.
keder dolu, acı dünya.
ne gül koydun, ne de gonca,
yedin gene doymadın mı ?
seni okuyup yazanı,
yunus gibi bir ozanı,
koskocaman pir sultan' ı
yedin gene doymadın mı ?
dünya, dünya, yalan dünya.
karnı büyük, obur dünya, doymadın mı ?
hacı bektaş veli' yi,
imam hasan hüseyin' i,
o mübarek mevlana' yı,
yedin gene doymadın mı ?
dünya, dünya, yalan dünya.
karnı büyük, obur dünya, doymadın mı ?
fani kurmuşsun temeli,
bilmem sana ne demeli,
koca mustafa kemal' i
yedin gene doymadın mı ?
dünya, dünya, yalan dünya.
karnı büyük, obur dünya, doymadın mı ?
- insanın bedenine olmasa da ruhuna ve fikirlerine bu dünyanın dar gelmesini farketmesiyle var olmasını ümit ettiği dünyadır. ölmek kabullenilse bile yok olmak, bir hiç olmak; hiçbir benliğin kabul edemiyeceği bir kavramdır. bu yüzden bu dünyadaki hayatını anlamlandırmaya çalışan bir insanın normal davranışıdır başka bir dünya daha olduğuna inanmak.
|