öğrenci evinin buzdolabında genellikle küflenmeye başlamış yiyecekler bulunur. sağlam olan tek şey, genellikle soslardır. kavanoz yemeklikler ve konserveler vazgeçilmezdir. yumurta buzdolabında olmazsa olmazdır, demirbaştır.
her zaman olmazdı tabii. öğrenci dediğin dışarda yer yemeğini. ama şöyle ayda bir-iki ayda bir alışverişe çıkılır, adettendir. bu alışverişte ''ne lüzumu var''a bakılmaz. öyleki hindistan cevizinden, avokadodan şamdana evde fırın olmamasına rağmen fırın poşetinden fıçı biraya kadar alınmadık şey bırakılmaz. bu birazda birbirini kırmak istemeyen arkadaşlar işidir. birinin dediği alındıysa diğerinin de alınmalıdır.
mesela bilindik meyveleri kimse özel isteğiymiş gibi söylemez, onlar nasılsa alınacaktır. elması, muzu, mandalinası, eriği, armudu, kirazı, portakalı vs. mevsimiyse zaten alınır. önemli olan sadece kendinin sevdiği ayrıcalıklı istekleri aldırmaktır. muşmula, kivi, hurma aldırabiliyormusun sen ona bak.
elbette seni kırmayacak arkadaşların var. kimse ''ohaa'' demez, bıyık altından gülüp ''al anasını satiim'' der. kırk yılda bir alışverişe çıkmışsın ne olacak!
tabii kasaya gelindiğinde mantık yavaş yavaş işlemeye başlar. her öğrenci arabadaki malların toplam fiyatına dair bir tahmin yapar. genelde tahmin yüksek yapılır ki, kasada hüsran yaşanmasın.
hani öyledir ki evinde olsan bu kadar alışveriş yapmazsın. o öğrenci bütçesi kenarından patlayacak kadar zorlanır. aldıkların kasadan geçerken alışverişin de film şeridi gibi gözlerinin önünden geçer. ne aldığını görmek kasada daha mümkündür. orada gördüğün kurubaklagiller dikkatini çeker, ''bunlar nasıl yemeğe dönüşür'' diyemeden daha ilginç şeyler görürsün.
- lan oğlum, fırın poşetini kim aldı
-beenn..
- iyi de abi bizim fırınımız yok
- yok ben içine tarhana koycam
diyalogları olurken ''batırdın bizi'' dersin ama gülersin. vazgeçilmez alışveriş sözüdür öğrenciler için '' alın homuuna koyimm''. gerçi şaşırma refleksiniz zayıflar ama yine de dayanamaz sorarsınız çekici görünce;
- çekiç lan bu
-hehueheu aferin lan nasıl bildin ehueheu
- abi, çekici ne yapacaz?
-aldıklarımızı eve çekcez ehueheuehu
-heeee
- banyoya askılık çakıcam
-çak a. q. (elini havaya kaldırır çakacak gibi yapar sonra yine -heeheueh)
alışverişe çıkarken ''birkaç temel gıda'' sloganları ağızlardan düşmezdi ama olsun. cipsler, kuruyemişler... akşam alışveriş şerefine parti verip, kendi aranızda kutlamak gibisi yoktur.
onca eşyayı eve taşıdıktan sonra en güzel yanıdır buzdolabını yerleştirmek. herkes bir taraftan doldurur. yumurtalar kolisinden çıkar tek tek rafa yerleştirilir. buzluk kısmına ilk akşam içmek için fıçı bira, altta bir ömür yetecek kadar yiyecek... dolap ağzına kadar doldurulur. bir gün öncesinin ''boşa elektrik yakıyor'' diye fişini çektiğiniz buzdolabından eser yoktur. tıklım tıklım doldurulan dolabın kapağı ardına kadar açılıp 5 dakika öküz-tren ilişkisindeki gibi bakılır ve bu mutlu an belgenmek istenir. canım teknolojimin telefonlarıyla bir iki gün sonra size saçma gelip sileceğiniz fotoğraflar çekersiniz ancak buzdolabına koyulamayacak eşyalardan hiç değilse bazıları da nasibini alsın diye buzdolabının üstüne-yanına serpiştirilir. biri fotoğrafı gördüğünde ilk soracağı soru ''o tuvalet kağıdının dolabın yanında ne işi var'' olacaktır ama umursanmaz. mühim olan bir hafta sürecek bolluktur.
amacından sapmış bir kullanım alanı vardır bu beyaz eşyanın, normal evlerdeki buzdolapları yiyeceklerin bozulmaması için kullanılırken, öğrenci evlerindeki buzdolaplarının görevi, unutulan yiyeceklerin dışarı koku vermeden güvenli şekilde küflenmelerini sağlamaktır.
not: yukarıda beyaz eşya dedim ama aslında o renk sarıdan hallice, griden güzelcedir.
üzerine türlü türlü karikatürler çizme, evi badana yaparken plastik boyayla aradan çıkarıp dış görünüşünü yenileme, defter kitap ciltleriyle kaplama gibi enteresan girişimlerin yapıldığı, ya ağzına kadar dolu ya da bomboş olmaktan kaynaklanan uçlarda yaşamaya alışkın, dev gibi no frostlardan küçük ama daha gururlu mağrur bir beyaz eşyadır. buzları eritilmediği için kutuplara döner belli bir süre sonra. ödenmeyen elektrik faturasından dolayı elektrik kesildiği zaman o buzlar başa dert olur. mutfağı su falan basar. üzeri hiç temizlenmez çok tozlanır. üzerine konan eşyalar unutulur. aile evinden farklı olarak aile evinde pişen yemekler tencereyle dolaba kaldırılır ama öğrenci evinde böyle bir misyonu yoktur buzdolabının.
ağzına kadar bozuk yiyeceklerle dolu,açıçınca yüzünüze mide bulandırıcı ve baş döndürücü bir havanın çarptığı,yok artık bu kadar da pis olamayız dedirten yer.
buzdolabı demek için noterden jüri getirilesi dolaptır. biri bile demezki "lan şunu bi temizleyelim". konsept sürekli değişir, bir bakmışsınız elemanların memleketten birşeyler gelmiş bal baklava doluşmuş, bir bakmışsınız patates, soğan gibi yerden bitme sebzelerin çamurları, poşetleri kalmıştır, uzun saçlı eleman varsa evde onun saçları araya efekt olarak karışmıştır, ya da elemanın biri o yüksek becerisiyle yapabildiği, gurmeleri bile kıskandıracak en güzel en şahane yemek olan tavada yumurtayı yapmak için almaya çalıştığı yumurtayı yetenek gerektirecek bir biçimde daha dolaptayken kırmıştır ve onun sarıları dolabı renklendirmiştir. evde kutuplaşmalar olmuşsa her raf bir elemana hitab eder, ve o da ne? tıkır tıkır dolap sihirli değnek deymiş gibi doluvermiştir, her rafta biradan tutunda kolaya, en kaşarlısından peynirlerle bezenmiştir, e artık hesap ayrıldı ya herkes istediğini alır yer içer s.çar. evde kapağı en çok açılıp kapanan eşya oluverir bir anda, her eleman bir diğerine gövde gösterisi yaparcasına rafından kaptığını getirir misafire. ayıptır tabi, hani siz değilmiydiniz "lan olm biz beraber eve çıksak ortalığın a.ına koruz, olmaz bizimki gibi bir ev" diyen? sonunda dönem sonu gelir ev değiştirilir yeni elemanlarla yeni dolap maceralarına atlanır okul biter.
asla temizlenmeyen gariban ev eşyasıdır. anne evi teftiş etmeye geldiğinde bakacağı ilk kontrol noktasıdır. üzerinde türlü türlü yağlı, salçalı parmak izleri bulunur. mikrop yuvasıdır. annenin kendi evindeki buzdolabını nasıl olur da pırıl pırıl tuttuğunu asla anlayamazsın. öğrenirsin ki en aşağı haftada bir silinmesi gerekirmiş o dolabın. sense 6 ayda bir ıslak mendillerle ancak şöyle bir siliyorsundur. halbuki başlangıçta öyle miydin? üzerine titrerdin dolabın. aman leke olmasın. aman çürük bir şey kalmasın içinde. aman koku yapmış mı? aman şu aman bu. dönem başındaki tavrın böyleyken dersler yoğunlaşmaya başladı mı yüzüne bile bakmazsın buzdolabının. üstelik aşırı titizliğinin ev arkadaşların tarafından hunharca katledilmesi yüzünden sen de onlara benzersin sonunda. çünkü sıkılırsın yaptığın temizliğin hemen ardından arkadaşlarının yaptığı çeşitli iğrençliklerden. faturasını tabiki zavallı annen öder. hasar tespitinde ve problemin çözümlenmesinde anne kırk yıllık tecrübesini konuşturur. yepyeni yapar buzdolabını, gider. bir altı ay sonra tekrar gelip meseleye el koyacaktır. ama bazen öyle hor kullanmışsınızdır ki eşyayı, "bey atalım bence biz bunu, ben bile adam edemicem galiba" lafları yükselir öğrenci evinizden.
markası genelde 78 model arçelik'tir. genelde tek kapılıdır. içinde bulunanlar sınırlıdır. genelde ikinci el mağazalarından 90-110 arası alınıp evden çıkarken 40-60 arası satırlır. yazıktır günahtır.
(bkz: ne gelir elden)
(bkz: mecburiyet)
genelde boş olsa da bazen maden görevi de görebilir. nitekim odadaki dolabın 2 karpuz büyüklüğündeki buz kütlesi eritildiğinde, içinden çatal çıkma olasılığı da vardır. bu arada sazlıklardan havalanan bir ördek gibi sesim var lan.
genelde tek amacı kapağına sipariş verilesi yerlerin numaraları olan magnetleri yapıştırmak olduğundan, haddinden fazla yer kaplayan ve pahalı gelen beyaz bir eşyadır. yerine hurdacıdan kelepir bir sac levha alınıp tüm magnetler bunun üstüne boca edilebilir.
kendi evimde bulunan ve içinde yiyecek pek birşey bulunmamasına rağmen, derin dondurucusunda poşet poşet yaprak sarması bulunan eşyadır, beyaz gibidir.
"bir insan yaprak sarmasından nasıl tiksindirilir?" sorusunun da cevabını verir, çok yönlüdür.
1 lt.lik kola, 2 lt.lik kola, geçen haftadan kalmış şerbetimsi kola, yumurta ve küflenmiş her türlü gıdaya ev sahipliği yapan, varoluş amacından sapan, eskiden beyaz olan sarımsı eşya.
