öğrenci adam ödev yapmak istemez, mümkün olduğu kadar yapmaktan kaçar, başkasına yaptırır, yapılmışını bulur, yapmış gözükür. (inek bir öğrenci değil, hayvandır)
sen kalk dağ tepe aş o kadar yol tep, okula gel derse gireyim (yoklama) diye, sonra bir de git evde tekrar et. bu zaten aklı olan adamın tabiatına katiyen aykırıdır. günü gününe çalışmak gibi bir şeye inanmaz, zaten günü gününe yaşar.
sınavdan önceki akşam çalışır, yeterlidir onun için.
bazen sıkıntı verendir.
o öğrencilik hali bitsin istersiniz, artık yetsindir, 15 sene o iğrenç tabirle dirsek çürütmüşsünüzdür. ama bitmez okul denen engin deniz..
tek kazancı indirimli seyahat etmektir, müzeye bilmem nereye bedava girmektir, sinemada tiyatroda iki kuruş kârda olmaktır..
ama cepte 20 lira kalacak diye buhranlara girmenin çekilir yanı yoktur..
her yerde indirim için geçerli olan rütbe.misal:
pardon bu ayakkabı ne kadar?
*150 ytl
yaa ben de kredimi yeni aldım ama 130 ytl.
*öğrecisin yani.
evet abi öğrenciyiz malesef sürünüyoruz.
*sana yapalım bi güzellik 130 olsun bu sana.
ee peki ben napıcam bir ay bana hiç kalmicak.
*100 olsun ozaman 30 da sana kalsın.
ama abi öğrenciyiz dedik yaa yapma allasen.
*90dan aşşa olmaz ama bu son bak.
tamam alıyorum.(60 ytl indirim yaptırmanın verdiği zevkle ayakkabı alınır ve yeni bir serüvene doğru yola çıkılır.)
mekan:....cafe
ne kadar abi hesap
*20ytl
yapma abi öğrenciyiz ya nerde bizde o kadar para
iyi size 15 olsun
çıkarın ceplerdekileri beyler
abi 12 çıktı be
*iyi hadi tamam (bidaha gelmeyin paranız yoksa bakışıyla söylenen sözler)
her yerde indirim yaptırma teknikleri öğrenciler için geçerlidir.ha bir de memursanız...
kronik olanlarının tedavi görmesi gerekir, semptomlarından en belirginleri aileye mali kulfet, kendisinde hayat boyu süreceği zannedilen depresyon ve büyümeye gösterilen dirençtir.
(bkz: büyümeye direnç)
