başarılabilmesi için önce çorabın ön kısmının biraz gevşetilmesi gereken eylem. yeterli derecede gevşetildikten sonra ayak terliğe sokulur, parmaklara ufak hareketler yaptırılarak, ayağın bu akıl almaz birliktelik süresince rahat ettirilmesi hedeflenir. çorapla parmak arası terlik giymek, ayrıca kız yurtlarında moda haline gelmiştir. kışlık terlikleri yatağın ta diğer ucuna kaçırmak, sonra terlikleri ordan çıkarmaya üşenmek, ama ayaklar da üşüdüğü için çorapları da çıkaramamak bu kaçınılmaz sona götürecektir insanı.
herhangi bir yaz gününde eğer üşümüşseniz ve yanınızda normal bir terliğiniz ve ayakkabınız yoksa gerçekleştireceğiniz eylem.
-ya yasemin bana bi çorap versene ayaklarım çok üşüdü (offf şimdi bir de terlik istesem olmazki neyse böyle giymeyi deniyim)
bugün itibariyle elimde olmayan sebeplerden dolayı üzerimde vuku bulmasına sebebiyet verdiğim insanın en iğrenç hali...kaç yıllık ayaklarımı tanıyamadım...ciddi bir şekilde çorabı zorlayarak parmak arasına girmeye çalışan ip görüntüsü işkencedir, insanın ömründen ömür alır...bir daha yapmamak için siper edicem gövdemi...
bundan uzunca yıllar sonra atasözü olarak kullanılacağını düşündüğüm eylemdir.
mesela yapılması çok zor olan bir eyleme girişildiği zaman şöyle denebilir:
-çorapla parmak arası terlik giyilmez!
yurt odasında miss gibi parmaklı çoraplarımla lak lak ederken mutfaktan bişey almam gerektiğinde şayet önü kapalı terliklerim ulaşamayacağım bir yerlerdeyse yaptığım ve yurt sakinlerinin (normal insanlar onlar..) benden tırsmasına yol açmış eylem...
