|
|
- usulüne uygun yapılması gereken, yukarı çıkış kısmını da düşünerek hareket etmenin zorunlu olduğu fiil. kişi gücünün yettiğinden derine inip sonra panikleyip birden yukarı çıkmak isterse vurgun yer. zaten sokaklar da birçok konuda vurgun yemiş insanlarla doludur. (bkz: aşk acısı)
- yapılabilecek en büyük hatadır çok derine inmek.
bilindik bir hikayede cücelerin hatası olarak da karşımıza çıkmıştı bu; sabırlı, inatçı ve doyumsuz olan cüceler öyle derin, öyle derin kazmışlardı ki sonunda kimsenin inemeyeceği derinliğe hapsedilmiş olanı uyandırmışlar ve tutsaklığından kurtarmışlardı istemeden.
az bilinen bir goşo hikayesi var bir de; nedenini düşünmeden çok güzel olan hayatı bir şarap gibi içen. sorgulamaya başladığı anda şarabın neden bu denli güzel olduğunu, artık eskisi gibi tat alamayacağını şaraptan, bilen.
bir de araştırmacı tanıyorum ben bu hatanın kurbanı olmuş. sıradan bir olayı aydınlatması bekleniyordu onun, ama o sıradanlıkta bir cevher buldu ve o kadar derine indi, o kadar derine indi ki cevheri toplayabilmek için, uykuda olanı uyandırdı o da ve aklını yitirdi.
ilk meseli anımsıyorsunuzdur, yüzük taşıyan birini anlatıyordu hikayesi. ikincisi bir örüden söz ediyordu, herkesin kaderini birbirine bağlayan. üçüncüsü henüz dile getirilmedi, bu yüzden sabırlı olmanız gerek, anlatıcısı kendine zarar vermeden ne kadar derine inmesi gerektiğini hesaplıyor bu aralar.
eğrelti otu demiştim değil mi, neden eğrelti olduğunu umursamayan ve bu yüzden mutlu olan?
- dünyada çoğu yer keşfedilmiş olduğundan keşfedilmemiş yerleri gezmek, görmek, keşfetmek istenildiğinde derinlere inilmesi gerekir. insanoğlu derinlerden, kuytulardan korkmuştur, tırsmıştır o yüzden de fazla bir alaka kurmamıştır. inip gezmemiştir; o kadar da merak etmemiştir nasıl bir yer, ne var orada ne yaşıyor ne yaşamıyor, yaşayan ne ediyor diye... bu yüzden de mağaralara ya da kuytulara girdiyse de ilerlememiştir, keşfedememiştir. ama inmek keşfetmek isteyen de tedbir alsın nihayetinde ölmek var dönmek yok. nasıl dönüceksin ki...
|