çocukken korkulan şeyler  

karanlık.

uzaylılar, erdal inönü ve çam ağaçları.

bir de kara çarşaflı oluşumlar vardı ki kendi yavruları hariç hiçbir çocuğun tanımlayabildiğini sanmadığım ürkütücü varlıklardır.

(bkz: clementine)

(bkz: yılandan korkmam yalandan korktuğum kadar)

palyaçolar
anne ve babanın gece örümceğe dönmesi (bkz: ne alaka lan)
sabah ezanı

ebeveynler tarafından uydurulan türlü varlıklar, yaratıklar, öcüler..

(bkz: taran baba)

kocaman kabarık saçlarıyla, ahmet uğurlu.

-yıllar önce şok adlı allahın belası televizyon programında gösterilen, klozet deliğinden çıkıp insanların götünü yiyen: pasamet canavarı (tabii yok böyle bir şey, ama küçüktüm, anlıyor musun, çok küçüktüm)
-insafsız amcamın verdiği o adlı kitap yüzünden: palyaçolar
-hain anne ve babanın evde ailecek elm sokağı kabusu'nu izlerken "bizim uykumuz geldi" diyerek yatmaları, beni tek başıma televizyon başında bırakıp gitmeleri ve filmi sonuna kadar izlemem sonucu: freddy krueger

saat 7 de açılan trt1 ekranlarında, büyük bir heybetle anıtkabirde yürüyen askerler. bu yüzden, yıllarca annemin arkasından izledim tv açılışlarını.

erkek çocukları için pipilerinin kesilmesi

bekçi veya doktor gibi üniformalı yada önlüklü tüm erkekler

yatağa işeyip hatta anlaşılmasın,belki kurur diye sabaha kadar ıslak yatakta yattıktan sonra annenin farkettiği anki yüz ifadesi..
tabi onu izleyen gecelerde yine yatağa işeme korkusu..

alışveriş merkezlerindeki noel babalar, kurabiye canavarı, yatarken ayakucundan yukarıya hayalet, öcü vs. şeylerin çıkabileceğini düşünmek, susam sokağındaki tahsin ustanın keli, okulun önünde balon satan abiler...

(bkz: güneri civaoğlu)
bir sorgu odasında kafasında kırmızı boynuzlarla kabusum olmuştur. neden güneri civaoğlu bilmiyorum, beynimin bana bir oyunu.

(bkz: zebercet)
(bkz: anayurt oteli)

çocuk aklınızın ve hayalgücünüzün yarattığı korkulardır. ailenin istekleri dahilinde de oluşabilirler kendiliğinden de ortaya çıkabilirler. ailenin bilerek cezalandırma amaçlı yarattıkları objeler içinde öcü ve karanlık birinciliği paylaşırlar. zihninizin ürettikleri bunlara şekil vermekle başlar ;uzun tırnaklı,duvarlara tırmanabilen,kanınızı emen karanlık böcekleri gibi.

(bkz: bülent ersoy)
hala da korkarım...

annenin işi varken annenin gardiyan kılıklı arkadaşı tarafından mama yedirilmek

o yemek dolu kaşık üstünüze gelirken, siz şaşılaşmış gözlerinizle direnseniz de karşı koyamazsınız.
ağzınızı açtırır zorla, sonra gırtlağınıza kadar sokar kaşığı.
yemek zaten doğrudan kalın bağırsağa ulaşmış olabilir o esnada.
öğürseniz böğürseniz, canını kurtarmaya çalışmak değil şımarıklık olarak düşünülür, daha büyük bir kaşık doldurulur.
bir de efendim kaşıktan akmasın diye kaşığı yukarı çekerek yüzünüzü sıyırarak çıkartır.
neden bazı insanlar belirli ortodonti problemleri ve oyuk damakla yetişir diye düşünürüm...
o anki korkumu hatırlarım hala...
nitekim kaşıklar hala potansiyel bir cinayet objesidir benim için

(bkz: merdaneli çamaşır makinesi)

(bkz: kuku)

oklavadır. bu teçhizat annenin elinde anlam kazanır tabi ki.

rüyada görülen garip yaratıklar...

mesela benim bitane vardı, muhtemelen izlediğim bi çizgi filmden etkilenerek bi kaç gece üst üste gördüğüm garip bi yaratık. sonra baktım ailedekiler hafiften işi dalgaya vurur gibi oldular ben de onla dostuz falan hikayesi uydurmuştum...

ama ilk başlarda harbi tırsıntı yapmıştım. hey gidi günler beeaa....

- köpek
- şiddete meyilli beden eğitimi hocası
- evde top oynarken bir şeyleri kırma olasılığı
- çam ağaçlarına koza ören acayip böcekler

tuhafiye dükkanlarındaki kesik bacaklar çook ağladığımı bilirim, çarşıya getirmezdi annem beni o yüzden, çocukluğuma inince şu anki alışveriş çılgınlığım bundandır diye düşünüyorum.

(bkz: trafik canavarı amblemi)