çocuk reklamlarında rap kullanılması  

milli müziğimiz rapi çocuklara küçük yaşta sevdirmenin ne kadar elzem olduğunun farkına varan, gençlerin gelişimini dolan ceplerinden daha çok düşünen, her zaman olduğu gibi türkiye'nin kalkınmasına cirolarından daha çok değer veren ve çoğunlukla da milli eğitim bakanlığı tarafından destekli yürüttükleri kampanyalarıyla benim hayır dualarımı alan özel sektör bok yemesidir.

(bkz: yow dostum yow)

http://www.doguscocuk.com.tr/...

özenti amerikan gençliğinin saçma bir yansıma. reklamda çalan rap değil çocuklar çakma rapçı, etrafta bir iki dandinik sözde grafiti kaplı duvar 10 yaşındaki çocukların böyle bire asi tavrılar içinde "hey adamım ne ayak" der gibisinden saçma bir üslubu olan gereksiz reklamlardır.

(bkz: çocuk reklamı ne lan)
(bkz: çocukların oynadığı desen bir derece)

reklamın iyisi kötüsü olmaz mottosunu bir kenara bırakacak olursak-ki nefret ederim o cümleden zira her şeyin iyisi ve kötüsü vardır- reklamınızın başarılı olduğunu ürün sahibinin kasasına devamlı daha fazla para girmesinden anlarsınız.

iticidir, güzel değildir, yaratıcı değildir vs. ancak eğer hedef kitle bu reklamdan iyi yönde etkileniyorsa daha açık olursak, o reklam televizyona çıktığında çocuk gözlerini ayırmıyorsa ve her seferinde izleyip reklam metnini ezberliyorsa reklamınız başarılı olmuş demektir. zira hedef kitle ben değilim, bana çekmiyorlar ki reklamı... akılda kalması ve böyle nasıl diyeyim, cancanlı, böyle kımıl kımıl olmasından dolayı rap müzik de akıllıca bir tercihtir.
ne yapsalardı, uzun hava mı çalsalardı fonda?