|
|
- utanması olmayan, arsız ve kavgacı anlamına gelebilen, haksız olduğu halde savunmasından taviz vermeyen, yüzsüz, çamur.
- (bkz: çirkefleşmek)
- izmir'de dinlemiş olduğum en iyi yerli grup. keşke öğrenci olsam da çaldıkları her mekanda sabaha kadar içip kudursam. o nasıl güzel bir vokaldir ki her bir şarkının altından hakkıyla kalkar.
- başkalarına çamur atan ama asıl kendisi çamur olan, girdiği her ortamda kavga çıkarıp kovulduğu halde tutkal gibi yapışan, yakayı sıyırmanın zor olduğu insandır. insanın başına bela getirmesi her an olasıdır. arsız, yüzsüz ve gurursuzdur. yüzsüzler, zaten bir şeylere muhtaç oldukları için yüzsüz ve yapışkandır. ekmeğe muhtaç olup da yüzsüz olmayanlar ayrıdır tabii. kısacası, çirkef insan, çaçarondur.
|