tuğlalar arasına harç olarak kullanılan bir nevi yapıştırıcı,karışım
alçı ve kireç gibi düşük mukavemetli bağlayıcılardan çok sonra gelen icadı inşaat bilimleri için büyük bir atılım olmuştur.
çekme kuvvetlerine karşı oldukça dayanıksız olan yapı malzemesi.
dişin kökünü kaplayan ve dış etkilere karşı koruyan madde.
yapı malzemesi; betonun olmazsa olmaz ana malzemelerinden, ara bağlayıcı madde.
çimentonu tarihi eskidir. roma döneminde dahi çimento benzeri malzemelerin kullanıldığı bilinir.
günümüzde bilinen anlamıyla ilk çimento 1826 yılında fransa'nın portland köyünde üretilmiştir. bu yüzden günümüzde kullanılan en yaygın çimento tipine "portland çimentosu" denir.
kil, kireçtaşı ve bilumum katkıların 1200 santigrat dereceye kadar ısıtılıp klinker elde edilip öğütüldükten sonra toz zerrecikleri halinde piyasaya sunulan halidir (bu işlemin kireçtaşıyla 600 dereceye kadar yapılanı alçıyı ortaya çıkarır).
çimentonun 4 ana bileşeni vardır. c,a,s,f kısaltması ile anılır. bunlar kalsiyum, aluminyum, silisyum ve demirdir. en çok bulunanı kalsiyumdur.
su ile derhal kimyasal tepkime verir. bu tepkimeye hidratasyon reaksiyonu denir. tepkimede ilk açığa çıkan dikalsiyum-silikat-hidrate'dir. betona sertliğini veren bileşik de budur.
günümüzde çeşitli çimento tipleri mevcuttur. curuflu, uçucu küllü gibi. yapılarda beklenen beton durabilitesine (ortam koşullarına dayanıklılık) göre bu tip seçilir.
gösterilişi: 2004 yılına kadar pç 42,5 (portland çimentosu 42,5) gibi bir gösterilişi vardı. değişti. artık şu biçimdedir:
cem 1 42,5.
cem: cement
1: sayı indisi(1'den 4'e kadar gider)
42,5: çimentonun karakteristik basınç dayanımı (newton/mm^2 boyutunda)
kalker ve kil taşları karışımının yüksek sıcaklıkta ısıtılmasından sonra öğütülmeleri ile elde edilen yapı malzemesi.
