9.afife jale tiyatro ödüllerinde yılın en başarılı prodüksiyonu ödülünü almış bir istanbul devlet tiyatrosu oyunudur; fakat 2 perdeden oluşan oyunun ilk perdesi o kadar uzun,sıkıcı ki geçen yıl gittiğim gösterimde ilk yarıdan sonra çıkıp giden izleyici sayısı hatırı sayılır düzeydeydi. bülent emin yarar'ın oynaması bile bu oyunu benim açımdan tekrar izlemeye değer kılmadı. abd tarafından işgal edilen okinawa adasında yaşananları anlatan oyun belki de abd subaylarını sempatik gösterdiği için hiç beni sarmadı. canlı performanslara kötü yorum yapmayı hiç sevmem ama kesinlikle beğenmedim.
öncelikle konu döngel karhanesine çok benziyor. sonunda ne olacağını tahmin ettiğim için çok heyecanla izlemedim..
projeksiyon ile amerikan askerlerinin işgal görüntülerinin gösterimi, kostümler, dekor ve figurasyon çok başarılı.
sahnedeki gerçek askeri jeep ve canlı keçi tiyatronun sinemadan farkını belki de gözler önüne seriyor.. ayrıca dansların kareografisi de çok hoş, insanın sahneye atası geliyor kendini birlikte dans etmek istiyorsunuz.
ilk perde çok ağdalı, sıkıcı, ikinci perde nispeten daha akıcı ama bu oyunun temposunu hızlandırmamış. gayet uzamış oyun..
değinmeden geçmemek istediğim başka bir konu da ayuminin oyunculuğu. bir o ren ishii gibi, bir parlayan hançerler evi'nin mei'si gibi, geyşa rolünü (belki de memleketi olduğundan) süper oynamış. dansı etkileyiciydi.
amerikan askerleri komutanlar yüzbaşılar güzel canlandırılmış.. çevirmen rolündeki, bülent emin yarar, interaktif anlatımı ile izleyiciyin dikkatini açık tuttu..
genel olarak, gidiniz izleyiniz tavsiye ederim. amerikan askerinin okhinawa adasına demokrasi götürmek isteyip, yerel etnik demokrasinin kollarına huzurla kendilerini atmaları harika bir mesaj olmuş.. her şeye rağmen sahneden gözünüzü alamıyorsunuz..
--spoiler--
oyun amerikanın işgali altındaki tobiki adındaki küçük ve fakir bir köyepentagon şeklinde okul yaptırmak amacıyla görevlendirilen bir yüzbaşının köye halkın isteği doğrultusunda okul yerine çayhane yaptırmasını komik bir şekilde ele alıyor.
oyunda en etkileyici kişi hikayeyi anlatan ve çevirmen rolü üstlenen bülent emin yarar.ayrıca oyunda gerçek bir jip ve gerçek bir keçi kullanılmış.yalnız oyunu önden izleyenler için jipten çıkan egzost dumanı izleyicinin bir kaç dakika nefes alınmasını zorlaştırıyor.
bir de çayhane'nin algıladığımız gibi çay,kahve içilen bir yer değil de geyşaların bulunduğu genelev tarzı biryer olması ise oyunun en ilginç yanıydı bence.