çaydanlık  

çay yapılan gereç. herkesin yakın dostu. fokurdar fokurdadıkça doyulmaz içinden çıkan çaya

bunların genelde saplarında bir aksaklık vardır ve çeşit çeşit, derece derece yanıklara seebiyet verirler

öğrenci evlerinin vazgeçilmez parçasıdır.

ortaköy'de anısı olan bir kafe

mavi neon lambaları da güzeldir o cafenin

bir mutfağın olmazsa olmazlarından, çay demlemeyi iyi bilen biri tarafından kullanıldığında tavşan kanı çaylar içmemizi sağlayan güzel bir mutfak eşyası. demlik ve altından meydana gelen bir takımdır.

(bkz. demlik)
(bkz. porselen demlik)

daha güzel çaylar semaverde demlenir, keyfine doyum olmaz.

(bkz: yağdanlık)

kettle kullanımının çoğalması ve sallama çayların popüler olması ile popüleritesi kaybeden nesne. haaa türkiye'de ki çay tiryakileri elbett çaydanlıkta demlenmiş çayı tercih ederler başka da içmezler zaten.

(bkz: semaver)

kısa boyludan az uzun arkadaşlara takılan isim.
daha kısa boylusu için
(bkz: çakmak)

ek yığılması şeklinde oluşmuş bir sözcüktür bu. sözcük önce farsça'da lık, lik anlamı veren dan (buhurdan) ekiyle türetilmiş daha sonra bu dan ekinin işlevinin unutulmuş olmasından olacak çaydan sözcüğünün üzerine bir de bizim lık lik eki getirilmiş ve sözcük bu haliyle kalıplaşıp kullanılmış.
(bkz: galat- ı meşhur)

(bkz: misafir çaydanlığı)

kimin evine gidersem gideyim önce dikkatimi çeken mutfaklardır. belki kadın olduğumdan belki de yemek yapmayı sevdiğimden belki de yemek yapmayı gönlümce yaşayamadığımdan ya da hiçbiri, bilmiyorum.
ve mutfakta ilk gözüme çarpan da çaydanlıklardır. kadının zevki, çay hakkındaki düşünceleri, ev halkının çay tiryakiliğinin derecesi, çay olayına genel bakışları...bu eşyanın üzerinden okunur.
kimisininki her zaman sıcaktır (benimki gibi), kimisi sanki hiç dokunulmamış gibidir soğuk ve parlak ( titiz kadın belki), kimisi rengarenk, kimisi altı çelik-üstü porselen(kafkas usulü çay seviyor mutlaka) kimisi de leke içinde, rengi solmuş daha doğrusu deterjanla olan son kavuşmasını çoktan unutmuş.
ama ne olursa olsun çaydanlık gördüğüm her an, sanki günlerdir çay içmemişim gibi özlemle doluveririm. yeni demlenmiş kokusu gelir burnuma. evde olduğum zaman hemen bir fırsat bulup çay yapmayı düşünürüm ya da bir bahanesini mutlaka bulurum.
sonradan çıkan (ketıl) ların poşet çayla beraber başlattıkları akımın düşmanıyım. çayın, çaydanlıkta demlenenini ve kokusu evi saran halini seviyorum.

tam 8 ay sonra elime tutuşturduklarında ne yapacağımı şaşırdığım mutfak gereci. ama bisiklet gibi, hemen hatırlıyorsun ne yapman gerektiğini. çay keyfinden sonra demlik temizlemek adı altındaki işkenceyi de hatırlıyorsun haliyle. ama bir çayı en güzel sunuma hazırlayan alet diyebilirim kendisi için, her çeşidini denedim, türk işi en güzeliymiş.
bu arada polonyalılar garip karşılıyor kendisinin şeklini, diğer ırklar üzerinde henüz denemedim.

bir dönem gösterimde olan mahallenin muhtarları dizisindeki kahveci temel karakterinin beslediği maymunun adı.

beni fazlasıyla hüzünlendiren bir kelime.evet önce kelime.çaydanlık!beni neden hüzünlendiriyor?bu kelime, ve zihnimde canlandırdığı şeyler aman allahım!bu komik alet niye beni bu kadar zorluyor?edith piaf eşliğinde içittiriyor üstelik!küçüklüğümde bir ara bana çaydanlık demişlerdi de sevinmiştim. ne güzel lan sempati toplarım işte demiştim.ah ne salakmışım allahım!neden ama neden?hapse girip oradaki çaydanlık yanında elimde sigara çok düşünen adam pozu vermek istiyorum.sonra da..sonrası ne yahu bu yapmaya çalıştığım nereye gidiyor?gitmekle ilgili kafamda bir şey vardı,o olmadı.ortaya böyle birşey çıktı.çok hüzünlendim!bana çaydanlık deyebilirsiniz.belki sempatik olurum.

kalabalık kahvaltıları getirir aklıma.
cumartesi gecesi yağmur sesinden sarhoş olup sızmışım. dilimde hep o eski şarkılar. güzel ve mutlu rüyalar görmüşüm.
mor hırkam yok, olsa bile kesin dirseklerime kadar sıyrılmış olurdu kolları, kedileri hiç sevmem ( hele biri var ki ), reflü yüzünden doktorum kahveyi yasakladı, converselerim çocuk reyonundan 34 numara.. yani ne kadar uğraşsam da sözlük kaidelerine göre yağmurun tadını çıkarmam imkansızdı ama yine de naçizane mest oldum sabaha kadar. (ayıptır söylemesi çatı katında oturuyorum da.)
sabah yedi de uyandım. yine o güzelim ses. yarım saat kadar keyif yaptım. sonra kalkıp hazırlık yapayım dedim. kahvaltıya misafirlerim var. şöyle güzel bi' masa hayal ettim. fokur fokur bir çay..
tam o anda çaydanlığımın olmadığını hatırladım. sallama çay içtiğim için daha önce gerek olmamıştı. ama şimdi öyle mi? aile kahvaltısı yapılacak ve çaydanlık yok.
apar topar giyinip dışarı attım kendimi. şemsiyem, beni yağmurdan korumakta kifayetsiz kaldı. daha iki adım sonra sırılsıklam oldum. üçüncü adımda da taksim derelerinden geçerken çizmelerim su aldı.
eylem kararlılığım çok yüksek olduğu için hiç aldırmadan görev aşkıyla devam ettim. o çay demlenecek. demlikten çıkan buharlar görülecek. başka yolu yoktu. tüm açık marketleri dolaştım; yok. bi' umutla firuzağa tarafındaki dükkanlara baktım yün satan yaşlı dede hariç hiç biri açmamış kapıları.
bi' umut carrefour kaldı ama o da dokuzdan önce açılmıyor. fransız bir amcayla bekledik. saat dokuz olunca kapıları açtılar.
evet. işte orda. sinan çetin2in programında ailesini bulanlar kadar sevindim.
sonunda çaydanlığıma kavuştum.
fokur fokur kaynadı. buharı yaıştırdı beni.
pazar kahvaltımızı yaptık. ince belli bardakta keyif çaylarımızı içtik.
çaydanlıksız ev olmazmış anladım.
bi' de şimdiye kadar hiç keyifli ve kalabalık pazar kahvaltıları hazırlanmamış evimde onu farkettim. hiç bu kadar güzel yağmur da yağmamıştı.

bir numaralı şaka aletidir.
eve gelen arkadaşa "çay içermisin ?" denilir ve çaydanlıkla içeri girilik, bardak masaya konulur ve arkadaşın üzerine ağır adımlarla çaydanlık sanki kişinin üstüne düşüyormuş hissiyatı verilir.
kahkahalarla video internet aleminde paylaşılır.