çarşamba  

haftanın 3.günü

salıdan sonraki perşembeden önce gelen bu özelliği ile çeşitli atasözlerine konu olan gün (bkz. perşembenin gelişi çarşambadan bellidir)

farsça cehar şenbih ten gelir cehar=dört şenbih=gün anlamındadır buradan da anlaşılmakta olacağı gibi farslarda haftanın ilk günü pazar olmalıdır

samsun un bir ilçesi

(bkz. çarşamba ovası)

perspective dersi olması nedeniyle kabus olarak niteleyebileceğim gün

(bkz. çarşamba pazarına dönmek)

güzel bir türküsü olan (çarşambayı sel aldı)samsunun ilçesi

haftasonunun yaklaştığını hissettiğiniz gün.

orta asya türkleri tarafından charshenbe* olarak yazılmaktadır.

samsunun ilçesidir. bu ile yaklaşık 30 km uzaklıktadır, samsundan banliyö treni ile de bu ilçeye ulaşabilirsiniz. ilçenin yarısı çay mahallesidir. sokakta yürürken ufacık veletler bile size dayılanır erkeklerin çoğunun elinde bıçak belinde 14'lü bulunur. kavaklılar ile geçinemezler, samsunlular bu iki ilçe sakinleri için kavaklı ile çarşambalıyı bir yılan ile birlikte çuvala koymuşlar yılan kaçmış şeklinde nitelerler.

(bkz: platonik aşk)

fatih civarlarında konuşlanmış, sakinlerinin şeriat hükümlerine göre yaşadığı yobaz üstü istanbul semti. bu bölgeye sadece semt demek haksızlık olur çünkü hukuk, kültür, kılık-kıyafet ve birçok bakımdan bir şeriat devletinin unsurları uygulanmaktadır. başı açık bir kadının yolda yürümesinin bile zor olduğu bir muhittir.
(bkz: sultanbeyli)

samsunun bir ilçesidir. çarşamba nehrinin denize döküldüğü havza üzerine kurulmuştur. çarşamba nehri üzerinde ünlü bir köprüsü vardır. türkiyedeki trafiğe kayıtlı en çok yolcu minübüsünün olduğu ilçedir. pidesi meşhurdur.

istanbul avrupa yakasında bulunan semt. deyim yerindeyse tam bir küçük iran'dır kendisi... o bölgeye adım attığınız an farkını hemen anlarsınız. insanların size bakışları, kılık kıyafetleri o kadar çağ dışıdır ki; kişi kısa bir şaşkınlık evresinden sonra, kendine gelir. ellerinde imkan olsa başı açık kişileri oraya sokmazlar o derece... çok ufak yaşta olan çocukların çarşafa büründüğünü görmek olasıdır. sokak aralarındaki dükkanlardan hacı yağı kokusu yükselir.

yolunuzu kesen insanlara rastlamak, "okula gitmeyin, okula giden kızların hepsi kızlığını kaybetmiştir, günah..." diye söylemler duymak son derece normaldir.*

eğer o kültüre alışık değilseniz, herhangi bir satıcıyla muhatap olduğunuzda hesabı ödemek üzere parayı uzattığınızda eliniz o şekilde - eğer çevrede uyaran biri olmazsa - havada kalacaktır.*

kısacası, anlatılmaz yaşanır!

samsun ilinin 131.194 nüfuslu ve 70.818 km2 yüzölçümlü ilçesidir.

nurettin yücel ilçenin kaymakamıdır. acıklı, ahubaba, akçaaltı, akçatarla, akkuzulu, alibeyli, allı, arımköseli, aşağıdikencik, aşağıdonurlu, cumhuriyet, aşağıesenli, aşağıkavacık, aşağımusalla, aşağıturgutlu, aşıklı, bafracalı, bayramlı, beylerce, beyyenice, bezirgan, boyacılı, bölmeçayırı, canlı, çaltı, çatak, çayvar, çelikli, çerçiler, dalbahçe, damlataş, demirarslan, demircili, demirli, denizler, deyincek, durakbaşı, durusu, eğridere, eğrikum, epçeli, esençay, gökceçakmak, gökçeli, güldere, gülören, gülyazı, güneşli, hacılıçay, ataköy, köroğlu, helvacalı, ırmaksırtı, karaağaç, karabahçe, karacalı, karakaya, karakulak, karamustafalı, kaydan, kestanepınar-çarşamba, kızılot, kirazbucağı, kocakavak, koldere, konukluk, köklük, kumarlı, kumköy, kumtepe, kurtahmetli, kuşçulu, kuşhane, kürtün, mahmutlu, melik, musçalı, namazlı, ordubaşı, orduköy, otluk, ovacık, oymalı, ömerli, paşayazı, porsuk, safalı, sahilköy, saraçlı, selimiye, sığırtmaç, soğucak, suğluca, şenyurt, şeyhgüven, şeyhhabil, taşdemir, tatarlı, tilkili, turgutlu, uluköy, ulupınar, ustacalı, uzunlu, vakıfköprü, yamanlı, yaycılar, yenikaracalı, yenikışla, yeniköseli, yeşilova, yukarıdikencik, yukarıdonurlu, yukarıesenli, yukarıkarabahçe, yukarıkavacık, zümrüt, kemer, esentepe isimlerinde toplam 119 köyü bulunur.

bugün iranlı bir arkadaşımla gittiğim, onun dahi afalladığı, bizim bugüne değin küçük iran diye bildiğimiz fakat gayet büyük iran.. cüppeli takkeli küçücük erkek çocukları bakıyor balkonlardan, sokakta öyle yürüyor çocuklar.. "ne saçmalık lan bu" diyor insan ister istemez, kallavi bir küfür ağzında, yürüyüp gidiyor.. gitmek tek yapılabilen oluyor çünkü o an.. acı..

fatih'teki çarşamba'ya gitmeyin, giderseniz etrafınıza bakmayın. otobüsle içinden geçince bile sinirden titremeye başlıyorum.

bu günün tek özelliği, uykusuz aldıktan sonra o haftanın en iyi ve en dikkat çeken umut sarıkaya karikatürünü herkesden önce sözlüğe duyurmaktır. gerisi yalandır.

uykusuz günüdür.

italyanca karşılığı: mercoledi

iki geçeyi birbirine bağlayan köprünün sırf yaya köprüsü olarak kullanılması, insanları fazlasıyla mutlu etmiş olan samsun ilçesi.

çarşafa dolanır.

ne olacağını bilemediğin yapayalnız bir haftanın tam ortası.
(bkz: sen hiç ateş böceği gördün mü)

bir türlü geçmeyen gün...

istanbul'un bir semti olanı gerçekten korkunç bir semttir. bugün ilk defa gittim ve dolaştım oralarda. tüm kadınların çarşaflı, tüm erkeklerin cübbeli olduğu herkesin malumu da, koca semtte bir tek kişi bile gülümsemez mi, veya en azından gözlerinin içi gülmez mi diye şaşakaldım. çocukları bile karanlık, gamlı, kasavetli görünüyor.