tek çekici yanı vardır o da kayıt zamanında paşalar gibi rahat rahat uyumak. bilindiği üzere çapçılar diledikleri dersi, diledikleri hocadan alabilme yetisine sahiptirler...
bir anlık dalgınlığıma gelerek başvurduğum ve o gün bu gündür sayesinde başımı duvardan duvara vurduğum;hayatımı ç.ö(çaptan önce) ve ç.s(çaptan sonra) şeklinde ikiye bölen olgu.(bkz: serzeniş)
programdaki öğrenciler düşünülmeden 2 bölümde projeler çakışcak şekilde açıldığında yapacak hiç bir şeyin olmadığı, danışmanın evet çap diye bir şey var ama programlar bu düşünülmeden hazırlanıyor, 1. anadalından ders bırak diyerek işin içinden çıktığı acaip bir şey.
üzerine bi de açıköğretim işletmeye girmek geyik ve fantaazi konusudur. yapılmayacak şey de değildir hani, her dönem projesi ve proje özellikleri taşıyan 1 fazladan dersi olan 2 bölüm arasında çap yapan öğrenciye arada 1 fazladan sınava girmek koymaz kanımca..
programda derslerden çok bürokrasi yorucudur. her iş için yetkiliden yetkiliye koşmak zorunda kalmasa gariban öğrenciler programı en kısa zamanda bitirme kaygıları da yoksa tek bölüm okuyandan fazla zorlanmazlar, ha 6 ders girmiş ha 9 ders girmiştir zaten teknik üniversite zordur.
çok zordur çok kastırır ama iki diplomalı olmak çok güzel birşeydir. sırf annenizin kendi almış gibi masumca hava atıp o attığı havalara uçmasını ve babanızın sizinle ilk defa övünmesini görmek için bile yapılır.
(bkz: anne)
(bkz: babam ve oğlum)
(bkz: babalar ve oğullar)
(bkz: yavuz bu bebekte fatihin gözlerini görüyorum)
acı çekmekten zevk almaktır. gözetimdeki bir itü öğrencisinin iki katı kredi almaktır. ders programı yapmaya çalışırken monitörü kemirmektir. kafanızda sürekli "gelecek dönem kaç ders alabilecem", "okul ne kadar uzar acaba", birinci anadalımı zamanında bitirirsem kalan 1 senede diğeri biter mi" gibi bir sürü sorunun dönüp dolaşmasıdır. arkadaşlarınızın birer ikişer boş günü olduğunu duyduğunuzda sizin sabah 9 akşam 6 olan programınızdan tiksinmenizdir. sonuçta iki kere mezuniyet gururu yaşamaktır. zaten bir çap öğrencisinin en büyük dayanağı "çap yapıyorum evet" dediği andaki gururdur, çekilen tüm acıları unutturur. bu arada unutmamak gerekir ki kişinin çap'a başvurmasının altında çok büyük bir megalomani yatar, öz güven yatar, deli cesareti yatar.