gelibolu şehitlikleri'nden bir türk destanı yaratmanın birinci ön koşulu sanırım. kimse de bunu sorgulama ihtiyacı duymuyor ona yanıyorum. türkiye'den başka kimse de sahiplenmiyor orada ölen askerleri. bunun büyük bir türk destanı olduğu söylenegelir hep. ama merak eder dururum orada kaç insan türklüğü için savaştı. savaşanlardan ne kadarı türk, ne kadarı başka milletlerdendi acaba?
ne bileyim habeşistandaki arap da burada savaşmış, kürtler de savaşmış hatta sıkı durun ermeni ve rumlar da savaşmış*.
buradan bu savaşın güçler savaşı olduğu ve savaşın alman ve osmanlı tarafının insanları gazlamak için müslümanlık kartını kullandıklarını çıkarmamız mümkündür. bunun bir türk destanı olduğunu iddia edenlerin sağlam ıspatlar ortaya koyması gerektiğini düşünüyorum. ötesi resmi tarih yazımından öte bişey değildir.
atatürk ün ölen anzakların analarına artık onlar da bizim evladımız demesinden önce, bu olayın böyle anılmasının nedeni o döneme gelene kadar osmanlı devletinin üç kıtaya yayılmış bir imparatorluk olmasıdır. birinci dünya savaşına kadar bu imparatorluk küçülse de topraklarını kaybetse de o topraklardaki insanlar türklüklerini , türk olmayanlarda hürmetlerini unutmamışlardır. kaç kişi öldü türk tarafından savaşta? buların kaçının kökeni türktü, kaçının başka birşey? hepsi aynı şeyleri giydi bazen delikti o giysiler, üzüm hoşafını kuru ekmeğe katıp yediler, mehmetçik olarak anıldılar. atatürk :'ne mutlu türküm diyene' demeden önce bazı insanlar birşey yapmış sanki, inanmış. bugünün kü dünyada değişik şeyler tabi bunlar. neyse saat 00.00 a geliyor, bu giri de kalır elbet geçmişte. o zaman resmi kanıt olur sözlük bize.
