en çalışmak zorunda olunan anlarda, en "çalışmama dürtüleri"nin tavan yaptığı, bunun yanısıra "her şey sözlük içindir" ilkesinin bayrak yapıldığı durumdur.
finaller haftası, zorunlu bir çalışma hali, çalışamamadan doğan vicdan azabı, çekici gelen unsurların (yemek, sigara, tv, net vs.) bir yandan bastırması durumu.
takdir edilesidir. çalışası olan insanın çalışmasından kolay ne var. asıl meşakkatli olan gözü gezmede tozmada, sevgilide, yemede içimede, ve de özellikle yatakta iken kendini beceremediği halde çalışmaya zorlmaktır. bir alkış da bana lütfen
vize ya da finallere 2 hafta kala ''kesin çalışmaya başlıyorum bugün.'' diye başlayan yalanlar silsilesi.tabii ki herzamanki gibi son gece sabahlanır ve göt zoruyla geçilir.
