çoğunlukla en ön veya ikinci sıra olur. okul yıllarında beni ifrit eden hadiselerden biriydi. bir deney yapılacak ya da küçük gruplar halinde ortaklaşa bir çalışma gerçekleştirilecek, bir bakardık öğretmen çalışkan ve nedense güzel olan kızları bu masaya kümelemiş diğer moron ve muadillerini de birbirlere bakıp kıçlarını kaşımaları için ayrı masalara serpiştirirdi. hakbuki normal öğrencileride bu masanın etrafına alsaydı belki bu çocukların hepsi birer bilim adamı olacaklardı.. yanlış yaptın hoca!*
burada oturan çocuklar hep kendilerini çok üstün görürüler ve bir kaçsınavda da düşük not aldıklarında hoca tembeller sırasına oturttuğu zaman ise oranında nasıl bir yer olduğunu bu arada görmüş olurlar..
arka sıra ile ilişkileri çok zayıf olan masadır. arka sıradan gelen '' sıfır beş ucu olan var mı? '' sorusuna bu masadan '' evet '' cevabının gelme olasılığı pek yoktur.
illa ki ayrımcılık yapmak isteyen zihniyetin çıkardığı saçma sapan bir hadise. sözde küçük bir rekabet yaratıp öğrencilerin çalışmasını sağlamaya yöneliktir ama öğrenciler bunu pek de böyle algılamazlar ki çok da normaldir böyle algılamamaları. çalışkanlar masasında oturanlar kendilerini üstün hissedip, gereksiz bir kibir üretirken tembeller masasındakiler de kendini ezik hissedip gereksiz oldukları gibi gereksiz bir düşünceye düşebilirler. düşmeyebilirler de ama düşenler vardır kesin. yani böyle ayıracağımıza herkesi ortaya serpiştirip "tembeller" diye ayırdıklarımızın "çalışkanlar" diye ayırdıklarımızdan yararlanmalarını sağlayabiliriz. genelde bu ayrım ilköğretimde yapıldığı ve ilköğretimde okuyan çocukların da birbirinden görerek etkilendiğini, öğrendiğini düşünürsek bence gayet mantıklı bir tutum olur. böylece tembel (!) diye ayrılan çocuk çalışkan (!) diye ayrılan çocuğa bakıp "lan ben de bunun gibi çalışsam nasıl olur" diye düşünebilir.
