|
|
- sıyırmak, keçileri kaçırmak, üşütmek, delirmek, hasta olmak da denilebilir.
(viola, 06.01.2005 23:03)
- (bkz: sen beni öldürcen mi çıldırtçan mı canım)
- birden bire dellenmek, ne yaptığını bilememek
(bkz: ah kalbim ben senden çok çektim)
(bkz: valla sen delisin delisin)
- (bkz: çılgın atmak)
- beynin zonklamasıyla beraber kalbin kusmak istemesi, vucudun temposuzluğu, istemsizliğin en uç noktası, verimsizlik ve aklın delirmesi.
- kişinin tam anlamıyla kendini kaybettiği; insan, ebeveyn, vatandaş, hoca, öğrenci vb. olma sorumluluğunu üzerinden attığı, yaşanmaması temenni edilen fakat yaşanması da bir hayli ilginç olan durum. ne kadar dış etkiler sebebiyle de olsa, çorbada illaki sizin tuzunuz da bulunuyordur.
öğrencisi olunmayan bir üniversitenin nizamiyesinde korkunç bir telaş ve sinir bozukluğu sebebiyle kimlik unutulmuş, büyük bir salaklık yapılmıştır. unutulduğu da bir ay sonra farkedilmiş, koşarak almaya gidilmiştir. nizamiyedeki güvenlikçiye ne zaman girildiği-çıkıldığı, ne zaman unutulduğu, kimlik bilgileri vesaire gerekli bilgi verilir. fakat 5 perdeli bir operanın başlayacağından kimsenin haberi yoktur.
perde 1: nizamiye güvenlikçisi kimliği bulamaz. "burada adınıza ait bir sürücü belgesi yok" der. "öğrenci kimliği benimki, ehliyet değil" denir, adam yine bakar, "adınız yok" der. fakat baktığı yer, 4 yıl öncesinin mart ayına ait listedir. tekrar uyarılır, akabinde doğru zamanın listesine bakılır, aynı cevap alınır. "yok adınız hocam..." ama isminiz görünüyordur, görüyorsunuzdur orada. ama sadece "isminiz" görünüyordur. ikinci adınızı soyadınız olarak kaydetmişlerdir. bunun üzerine kulübedeki çekmeceler aranır, kutular dökülür, neredeyse bir saatlik bir arama sürecine girilir -ki buna kilitli çekmecenin anahtarını almak için beklenen bilmem neredeki güvenlikçinin beklenme süresi dahil değildir-. en sonunda orada olmadığı anlaşılır. ama can alıcı cümle, arkada bir saatten beri bir şeye karışmamış olan, arka plan manzara hizmeti veren figüran vasıflı yayık ağızlı güvenlikçiden gelir: "1 ay geçtiyse yukarı gitmiştir, x beye..." gözlerin ısındığı hissedilir, "aaa, evet, doğru ya, heh heh..." sesleri arasında kulaklar tırmalanır, ilahi bir sabırla x beyin yeri sorulur. "idari birimler" denir. yüz tane idari birim olduğunu söylersiniz, hangi fakülte, hangi enstitü? "idari birimler işte, bir tanedir o, dördüncü göbekten sola dönün, iki yüksek bina görünecek, oranın altı, x bey bakıyor unutulan kimliklere." tamam dersiniz, kaybettiğiniz bir buçuk saate söverek, sabır dileyerek yola koyulursunuz.
perde 2: dördüncü göbekten sola dönersiniz, cidden iki yüksek bina vardır. danışma kulübesine yaklaşırsınız, meseleyi anlatırsınız. "burası inşaat birimi hocam, yanlış geldiniz" cevabını alırsınız ki, oranın ne olduğu gösterir bir açıklama veya tabela da bulamazsınız. bu sefer sinirlenirsiniz, sesiniz yükselir, nizamiyeyi aratırsınız, oradan başka bir güvenlikçi "ne göbeği?" diye sorar. "hanım göbeği eşşoğlueşşek!" demek istersiniz ama arada zavallı kimliğiniz vardır. bu sefer düzgün açıklama gelir: "öğrenci işleri genel merkezindedir idari bürolar, bilmem nerenin yanı..." tamam dersiniz, orayı biliyorsunuzdur, yola koyulursunuz, kapısına gelirsiniz. o cehennem sıcağında üşenmez bir de sayarsınız; oraya kadar tam 7 göbek vardır ve sola değil sağa sapıldığında girilmektedir birim binasına.
perde 3: eğlence yeni başlamaktadır. x beyin bulunduğu birimi bulana kadar tüm binayı gezersiniz. "ulan kimliğin temizlik biriminde ne işi var?" diye kendinize sora sora, temizlik biriminde çalışan aynı adlı başka bir x beyin yanına gönderilirsiniz embesil görevliler tarafından. adamcağız diğer x'in güvenlikte çalıştığını söyler, bunun üzerine güvenlik şefliğini bulursunuz. odası vardır x beyin. fakat kilitlidir. "gelir şimdi gelir, buralardadır" denir size. oturur beklersiniz oradaki banklara, yine bir saat beklemiş olursunuz, bu süre zarfında da beş altı yere daha sormuşsunuzdur "nerede bu orrrospu çocuğu x" diye. gözleriniz kaymaya, yüzünüzün belirli noktaları seğirmeye ve elleriniz soğumaya başlamıştır. çöl sıcağının ortasında sinirden üşüyorsunuzdur! en sonunda bağıraraktan bir güvenlikçiye telsizden anons yapmasını, hepsini rektörlüğe şikayet edeceğinizi, gerekirse o x beyin odasının kapısını kırıp o kimliği oradan alacağınızı söylersiniz. normalde müdahale etmesi gereken güvenlik resmen tırsar, telsizle anons edilir. oradan z bey tarafından y beye yönlendirilirsiniz.
perde 4: fakat kamera şakası mıdır nedir, "y" bey denen gevelek kişi, "o 'z' dümbeleğinden emir almam ben, itoğlu ite bak lan!" diye çıkışır. öfkeniz şaşkınlıkla karışır. derdinizi, iyi aile çocuğu x'i niye aradığınızı sorar, sekiz bin altı yüz altmış beşinci defa söylersiniz unutulmuş kimlik için olduğunu. "iyi de o bakmıyor ki" diye bir cümle sarfeder karşınızda kaytan bıyıklı gevelek, "x kayıp eşyalara bakar, unutulanlar için bana gelecektiniz." der. sinirinizi ilahi bir kudretle kontrol eder, gerekli yerleri doldurur, belgelere imza atarsınız. en sonunda alırsınız kimliğinizi ellerinizin arasına. son bir geveleme duyarsınız gevelekoğlu gevelekten: "olur böyle şeyler hocam, takmayın kafanıza, unutmamaya çalışın bir daha kimliğinizi, heh heh."
perde 5: 2,5 saat sonra, allak bullak bir şekilde yakıcı güneşe çıkmışsınızdır sonunda. o kadar birikmiş siniriniz vardır ki, dişlerinizi gıcırdattığınızı hatta üst dişlerinizi acıtmaya başladığınız farkedersiniz. ve bir anda çıldırmanın verdiği o deli kuvveti yerleşir kaslarınıza, birim binasının arka bahçesinde bulunan fıskiyelerin hepsini teker teker kırarsınız tekmeleyerek. bununla da yetinmez, öfkenizin dili olan tekmelerinizle iki çöp kutusunu da sağlam şekilde yamultursunuz. bir an "neredeyim" diye bakarsınız, o öfkenin yavaştan kaybolduğunu hisseder, bildiğiniz tüm küfürleri sayarak yürümeye devam edersiniz. perde kapanır. *
- gece 2 de yatıp 4:30 da hala uyuyamadığını farkeden insana anlık gelen yoğun anasını sikiyim hissi.
- kızmak, sinirlenmek, öfkelenmek, kudurmak şeklinde devam eden sinir halinin en tepe noktası. sonrası çoğunlukla ekşın.
- (bkz: çıldırın çıldırın)
|
