yine de bir umut, en azından kurtulmayı umarak kendini avutmak. hani gönül isterdi ki ayının karşısına erkek gibi dikilip hesap sorabilsem ama olmuyor işte. ne yazık ki bu ayı kolay kolay peşine düştüğü kişiyi bırakmıyormuş, en azından
ben bunu gördüm. kimi zaman düşünmüşümdür ki herhalde bu gnarus'taki (kendisi ünlü ayımızın akrabası olur) şans yavuz sultan selim'de olsaydı ya osmanlı o vakitte çökerdi ya da şu an bile kırılması güç bir rekorla birlikte sina çölünü aşarlardı.
adama en çok koyan da ne olur biliyor musunuz? ayı falan değil cevabı, onun geldiğini görüp, az sonra başına neler geleceğini bilmene rağmen kaçamamaktır.
ama yine de denemeye değer gibi geliyor, çünkü alternatif bir yolunu göremedim henüz.
