zoser

ağız tadıyla sohbet edemeyeli kaç yıl oldu be abi?

şu andaki gibi durup durduk yerde kafama saplanan çok az insan vardır hayatımda...ki o insanlar da hani "babaanne" dersin, "sevgili" dersin, "kardeş" dersin, o tipten adamlar.

bu adamı tanıdığımda kaça gidiyordum ki? lise 2? lise 3? o zamanlar böyle online arkadaş sahibi olmaktan zaten haz almayan biriyim, edindiklerimi de tamam sohbet ediyorum ama, kibar tavrıma rağmen siktir etmek istiyorum, kız olsa hadi neyse diyeceğim, erkek ulan, naapayım ben erkeği.

herşey bu boo* denen meret sayesinde başladı. zamanının o heybetli level forumlarımından bir isim aşinalığı vardı, kimseye eyvallahı olmayan adamdı benim bildiğim, başına buyruktu biraz, öyle herkesle yüz göz olmazdı orada ama; "lan bir dergi yapacağız ama, başımızda kimse yok, yol gösteren yok amına koyim" dediğimizde de "ben varım ya ulan, çekilin bir kenara bakayım" diyen adamdı. bizi o birleştirdi, topladı, yazdı, çizdi, ama hakikaten "yazdı" yani, 3 kilometreden baktın mı onun yazdığını anlardın, öyle bir üslubu var pezevengin.

"abi"yi hiç bu kadar kalpten kullanmadım onu görünceye kadar. "sabahlar olmasın"ı ilk defa bir erkeğin karşısında diledim ki, memleketime ayda yılda geldiğim günlerde beni sabahlatan, bilgisayar başından kaldırmayan adamdır; bu herifle günlerce konuş, "e hadi abi bana müsade" demezsin , diyemezsin lan, öyle bir adam bu.

hayatı bir yandan adam etmeye çalışırken, bir yandan da "koy götüne" diyebilmenin mükemmel dengesini bu adamda gördüm ben; kötüyken, derdimi anlatırken "ulan olm dert mi lan o, asıl sen derdi gör" dedikten sonra hiç bilmediğim bir sıkıntısını anlattıktan sonra "ama tabi senin sorunun da önemli, çözüm bulmak lazım"ı arkasına yapıştırıp beni direk optimize edebilen bir adamdır bu.

eğer bu herifi tanıdıktan bugüne kadar geçen 4 senelik zamanda biraz değiştiysem; biraz yazmayı becerebiliyorsam, o günle karşılaştırılırsa hayata biraz farklı bakabiliyorsam, çok katkısı vardır bunun. hayatımın bir evresidir "zoser gibi hayata bakmaya çalışmak; zoser gibi yaşamak"

çok uzun zaman geçti, arada çevrimiçi görüyorum, içimden "büyüksün be abi" diyorum. şimdi bir arayayım, inşallah uyuyordur, temiz bir söver de gülerim dedim, "aradığınız numara kullanılmamaktadır" dedi kaltak.

hani ağzımıza yavşak yavşak sakız edip kullandığımız "üstad" ünvanı vardır ya, aslında yanlış yapıyorsun sözlük insanı, o laf öyle herkese kullanılmaz, kıymetlidir.

"üstad" kimdir biliyor musun?

üstad budur.

o değil de;

büyüksün be abi.