 | | | |
çok pis özlediğim oda arkadaşım (gerçi henüz bir siftah yapamadık, ama en azından kağıt üzerinde öyle görünüyor). o ki; distortiondan ölesiye nefret ettiği halde benimle rock barlara gelip, çalan müziğe katlanabilmek için -maalesef kendisi bunu "katlanma" eylemi olarak tanımlıyor- mekana gitmeden önce sarhoş olmaya çalışan; üstelik birlikte therion konserlerine gitme sözleri verip verip beni azdıran; her çeşit ortamda karşılaşıldığında sadece bir selam vermek suretiyle saatleri dakika hızına indirgeyebilecek muhabbetler açan; ütopik balkon sefası hayallerime gönülden destek veren; hepsinden mazoşisti -ileri derecede özgün- gitar tıngırtılarıma dayanabilen; rüyalarında bile beni kurtarmaya çalışan; hiçbir anne ya da sevgilinin çekemeyeceği türden geniş bir skalada sunduğum nazımı çeken (o derece de iddialıyım, bak!); şimdi bu yazdıklarımı bir kez gözden geçirince bir de übermensch olduğunu fark ettiğim; hiçbir zaman benden kurtulamamasını dilediğim*; artık okuluna dönmesi gereken*; bir "dünya bir yana, o bir yana" insanı...
not: tam da bu giriyi girerken aylin aslım' dan 4 gün 4 gece çalmaya başladı; bence bunu bir tür ilahi işaret olarak algılamalıyız bebeğim!*
daha fazlasını oku
geri
büyüt