orhan veli

şiirde ölçü ve kafiyeden başka mecazı da gereksiz bulur. teşbih, istiare, mubalağa gibi sanatların vereceği hayal zenginliğini reddeder. ona göre anlam şiirin temelidir. şiirde anlatım düz ve dolaysız olmalıdır. şairin görevi gördüklerini olduğu gibi ve süslemeden vermektir. tabiat zaten harikulade olduğu için, onu yapmacık süslerle bezemek anlamsızdır. hürriyete doğru'da bu anlayışla yazılmıştır. şiirde geçen deniz, güneş, denizkızı gibi tabiat unsurları herhangi bir benzetmeye başvurulmadan kendi çıplak halleriyle yer almışlardır. denizin çalkantısını, coşkusunu ise soyut benzetmeler yerine hayatın içinde yer alan başka coşkulu anlara gönderme yaparak anlatmaya çalışır.