1934'de inebolu'da doğan, babasıyla çatışan, annesini özleyen, itü inşaat fakültesi mezunu ve öğretim üyesi, pakize barışta'nın kocası, büyük bir yalnızlık çeken, yalnız ölen, okur kitlesi özlemi çeken, tutunamayan, , ha ha nidalarının sahibi, eski marksist, iyi resim yapan, her insanın anlayamadığı, türkiye'de postmodernist ilk kitabın yazarı -tutunamayanlar-,hayatı sorgulayan ve yine sorgulayan, yazdığı çoğu karakteri intihar ettiren, bana huzur veren, irdeleyen, eleştiren, herkesin intihar ettiğini sandığının aksine, beynindeki ur yüzünden ölen, bireycilikle suçlanan, türkiye'nin tartışmasız en iyi yazarı. keşke yaşasaydı da yazdıkları ne kadar büyük bir kitleyi etkiliyor, hayatı sorgulattırıyor, kendi küçük dünyaların da nasıl oyunlar oynuyorlar görseydi dedirten.oyuncu. benim oğuzcum atay'ım.
onun ne kadar yalnız olduğunu anlamak için günlüğünün ilk cümlesini okumak yeterlidir. ''canım insanlar sonunda bana bunu da yaptırdınız.'
daha fazlasını oku